Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura angielska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura angielska. Pokaż wszystkie posty

środa, 23 października 2019

590. Michael Dobbs - "House of Cards. Ostatnie rozdanie"


AUTOR: Michael Dobbs
ORYGINALNY TYTUŁ: The Final Cut  
SERIA: Francis Urquhart
TOM: Trzeci
TŁUMACZ: Agnieszka Sobolewska
ROK WYDANIA: 2016
WYDAWNICTWO:  Znak Literanova

OPIS
Francis dzięki swojej przebiegłości i bezwzględnym wybiegom wygrał wszystko, co na scenie politycznej było do wygrania. Dla niego to jednak wciąż za mało. Tylko miesiące dzielą go od tytułu najdłużej urzędującego premiera Wielkiej Brytanii. Wyniki sondaży są jednak coraz gorsze. Groźba utraty władzy staje się realna. Francis musi posunąć się dalej niż kiedykolwiek wcześniej, by nie utracić swojej pozycji.
Nawet niebezpieczny pomysł wywołania międzynarodowego konfliktu stanie się opcją wartą zaryzykowania… [1]

RECENZJA
Po ekspresowo przeczytanym drugim tomie House of Cards szybko wzięłam się za „Ostatnie rozdanie”. Naprawdę wciągnęłam się w tę serię przy poprzedniej części i mocno liczyłam, że finał wciągnie mnie równie porządnie. Niestety, ale po pierwszych stu stronach czułam się mocno rozczarowana. Dlaczego? Przekonacie się, jeśli przeczytacie recenzję do końca.

Od wydarzeń w ostatnim tomie minęło około dziesięć lat. Francis dalej jest premierem i tylko kilka miesięcy dzieli go od pobicia rekordu urzędowania należącego do Margaret Thatcher. Coraz więcej jest jednak głosów, że ze względu na wiek – ma siedemdziesiąt pięć lat – powinien odejść na emeryturę. Francis dalej jest rządny władzy i ciągle czuje się na siłach by sprawować urząd premiera. Aby zamkną usta swoim przeciwnikom postanawia zagrać negocjacjami granic na Cyprze. To wszystko może doprowadzi do międzynarodowego konflikt. Na dodatek jest jeszcze również tajemnicza sprawa związana ze stacjonowaniem Francisa Urquharta na Cyprze w 1954. Czy Francis posunie się do tego, aby wywołać międzynarodowy konflikt? Czy aby utrzymać władzę sparaliżuje bezpieczeństwo międzynarodowe? Ci, którzy znają Francisa znają już na te pytania odpowiedzi…

Francis ma już sześćdziesiąt pięć lat. Wszyscy zauważają, że wiek zaczyna odgrywać u niego rolę. Nawet jego żona Mortima to widzi, ale nie mówi mu tego przez wzgląd na ich uczucie. Urquhart ma ambicje by być najdłużej panującym premierem w kraju. Chce zapisać się na kartach historii. Dalej jest bezwzględny w dążeniu do celu. Jest w stanie poświęcić w tej sprawie nawet krew gimnazjalistek z Cypru. Jednak prądy nie sprzyjają jego decyzjom. Wielu ministrów zaczyna knuć przeciwko niemu, ale tylko jeden z nich ma odwagę oficjalnie się mu sprzeciwić. Jest nim Tom Makepeace, który jest wskazywany na nowego premiera. Francis nie chce jednak oddawać władzy i postanawia zagrać negocjowanymi granicami na Cyprze: między greckimi Cypryjczykami oraz tureckimi. Nie wszystko jednak idzie tak jak powinno, a nasz premier jest w coraz większym szoku i niedowierzaniu, że jego era może dobiegać końca…

Rozczarował mnie jeden fakt. Drugi tom zakończył się w dość zaskakującym momencie i w trzecim brakowało mi jego kontynuacji. Oczywiście fakt, że akcja dzieje się dziesięć lat później pokazuje mniej więcej jak zakończyła się sytuacja, ale jednak to mnie nie usatysfakcjonowało. Poczułam się oszukana przez Michaela Dobbsa, bo ten wątek można było dobrze kontynuować w trzecim tomie. Postanowiono z kolei na konflikt międzynarodowy, który nie do końca mi przypasował. Bardziej interesowały mnie wewnętrzne roszady w rządzie premiera. Zakończenie jest zaskakujące, ale gdy na spokojnie przeanalizuje się zachowanie Francisa przez całą serię nie wydaje się ono w sumie takim zaskoczeniem.

Podsumowując: jak dla mnie najsłabszy tom. Lepiej by wyszło, gdyby autor zaczął w momencie, gdzie zakończył się tom drugi. Ten napisany trochę na siłę. Jednak całą serię oceniam pozytywnie i z pewnością będę ją polecać, bo jest warta zainteresowania.  

OCENA: 6/10

W następnym poście postaram się Wam zebrać w całość moje odczucia odnośnie całości książki jak i obejrzanego przeze mnie serialu ;). 

[1] Opis pochodzi z okładki książki

niedziela, 11 maja 2014

041. Nie taki "Skandalista" straszny jak go malują

AUTOR: Nicola Cornick
TYTUŁ ORYGINALNY: Lord of Scandal
TŁUMACZ:  Krzysztof Mazurek
ROK WYDANIA: 2007
WYDAWNICTWO: Harlequin/Mira

OPIS
Rozpoczęty w niezwykłych okolicznościach romans przeradza się w niebezpieczną grę. Niedoświadczona panna próbuje wodzić za nos znanego uwodziciela i skandalistę. Wie, że może stracić reputację i zrujnować sobie przyszłość. [1]

RECENZJA
O moich obiekcjach względem romansów już nie raz i nie dwa tutaj wspominałam. Nie przepadam zbytnio za tego typu literaturą, chociaż znajduje się niewielka jej podgrupa, którą z przyjemnością czytam, a są to konkretniej romanse historyczne. Jako miłośniczka historii uwielbiam zaczytywać się o dystyngowanych panach i paniach ubranych w przepiękne suknie z poprzedniej epoki. Gdybym tylko miała kapsułę czasu z pewnością przeniosłabym się do XVIII, czy XIX wieku, aby móc chadzać na wystawne bale, kupować wspaniałe suknie i z mała parasoleczką przy boku spacerować uliczkami, pozbawionymi jeszcze wszech ogarniającej komercji. Z racji moich upodobań z przyjemnością, więc sięgnęłam po książkę Nicoli Cornick „Skandalista”. Co prawda od początku doskonale wiedziałam jak przebiegać będzie cała fabuła, wszakże romanse historyczne są zazwyczaj identyczne i niczego nowego nie wnoszą, niemniej jednak po lekturze śmiało mogę powiedzieć, że spędzony z nią czas był niezwykle miły.

Swoje przemyślenia zacznę jak zwykle od bohaterów. Główne postacie to Catherine Fenton – młoda i bogata panna z dobrego domu oraz Ben Hawksmoore – nieślubny syn hrabiego, skandalista bez gorsza przy duszy. Na początku, z racji tego, że mamy w końcu równouprawnienie, przybliżę postać damską. Co prawda autorka nie wysiliła się, jeśli chodzi o charakter swojej głównej bohaterki. Młoda panna, jak zazwyczaj w takiego typu literaturze, kreuje nam się na pewną siebie, upartą i wygadaną dziewczynę. W tym przypadku również nie może być inaczej. Kate mimo tego, że doskonale zna „kodeks dobrego wychowania” umie pokazać różki, chociaż stara się, aby to nie miało wpływu na jej publiczną reputacje. Chcąc uchodzić w towarzystwie za prawdziwą damę godzi się, więc na zaręczyny z lordem Algernonem Withersem, którego wybrał jej ojciec. Ale jak to zwykle bywa Catherine nie kocha swojego „wybranka”, a kiedy na jej drodze pojawia się przystojny Ben Hawksmoore bardzo szybko traci dla niego głowę. A cóż takiego w sobie ma nieślubny syn hrabiego Hawksmoore’a? Otóż oprócz tego, że oczywiście jest nieziemsko przystojny, to na dodatek ma w sobie coś niezwykle intrygującego. Z jednej strony pewny siebie i arogancki, z drugiej oddany i wierny przyjaciel. Egocentryk, a zaraz tęskniący za bliskością innej osoby. Skupiony na majątku, ale nie bojący się ryzykować, aby pomóc innym.  Taki niby „Bad boy”, ale nie do końca. Niemniej jednak muszę przyznać, że od razu bardzo go polubiłam, mam słabość do złych chłopców a Ben jak najbardziej się do nich zalicza. Jednak również postać Kate bardzo mnie zaciekawiła i naprawdę ją polubiłam. Chociaż oczywiście, jak już wspominałam, mankamentem tego typu literatury jest to, że bohaterowie są tacy żywcem wyjęci z jakiegoś klucza: oboje piękni, oboje pewni siebie, oboje zawzięci i niezwykle ambitni. Ale chociaż Nicola Cornick nie zabłysnęła niczym nowym, jeśli chodzi o charakter swoich postaci, to naprawdę miło czytało mi się losy Catherine Fenton oraz Bena Hawksmoore’a.

Kolejnym podjętym przeze mnie tematem będzie oczywiście styl. Autorka pisze ciekawie, język nie jest możne niewiadomo jak ambitny, ale nie można również powiedzieć, że jest prosty. Przejrzysty, łatwy w odbiorze styl pisarki sprawia, że z dużą łatwością przechodzi się na kolejne kartki powieści, a strony same wręcz „uciekają” zbliżając nas tym samym do zakończenia. Pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że pani Nicola Cornick posiada, tak cenną w kręgach literatury, lekkość pisania, a tym samym nam – czytelnikom, książki wręcz nikną w objętości.

Jeśli o samą akcję zbyt dużo i nie chcę i nie mogę powiedzieć. Wszystkie romanse historyczne zazwyczaj przebiegają tak samo i tak samo się kończą. Nie mniej jednak ja muszę przyznać, że autorce udało się mnie zaciekawić. Znajdziemy tu dynamikę, znajdziemy intrygi, znajdziemy zbrodnie, czarne charaktery, zdrady i miłość – czyli wszystko to co powinno się znaleźć się w tego typu literaturze. Stąd też nasuwa się wniosek, że każdy sympatyk takiego lekkiego czytania z pewnością znajdzie coś dla siebie.

Lektura „Skansalisty” miała być miłą odskocznią od uczelnianego zgiełku, który wchodzi w fazę krytyczną i taka właśnie była. Łatwa, przyjemna, dająca chwilę do uśmiechu czy złości. Jeśli ktoś ma ochotę na właśnie taką książkę powinien być zadowolony.

„Los postawił na jego drodze pannę Catherine Fenton, spadkobierczynie osiemdziesięciu tysięcy funtów. Sprowadził mu ją do łóżka i do życia, a on nie był człowiek, który odrzuciłby lekkomyślnie tak hojne dary. Rozpaczliwie potrzebował Catherine. Ona i pieniądze – tej kombinacji nie sposób się oprzeć” ~ Nicola Cornick, Skandalista, Warszawa 2007, s.208

Ocena: 8/10

Książka zalicza się do wyzwania: 52 książki, Historia z TRUPEM

Jestem! Jak zwykle z opóźnieniem, za co strasznie Was przepraszam, ale jak zwykle mam te same wytłumaczenie – uczelnia. Nawet nie chcę myśleć ile w tym tygodniu mam prac do napisania. Trzymajcie za mnie kciuki. Pozdrawiam, Tea.

P.S. Przeprasza za jakoś recenzji, ale niestety ostatnimi czasu w ogóle nie mogę na niczym porządnie się skupić.

[1] Opis pochodzi z tyłu książki


środa, 20 listopada 2013

001. "Trafny wybór" czyli jak zepsuć książkę


AUTOR: Joanne Kathleen Rowling
TYTUŁ ORYGINALNY: The Casual Vacancy
TŁUMACZ: Anna Gralak
ROK WYDANIA: 2012
WYDAWNICTWO: Znak


OPIS
Trafny wybór  – powieść J. K. Rowling opublikowana 27 września 2012 roku nakładem wydawnictwa Little Brown. To pierwsza książka autorki, która skierowana jest do dorosłych czytelników. Opowiada o losach mieszkańców małego miasteczka Pagford po śmierci urzędnika miejskiego Barry'ego Fairbrothera i stanowi satyrę na brytyjską klasę średnią. [1]

RECENZJA
Jeszcze w życiu nie zdarzyło mi się robić wszystkiego byle tylko nie wziąć do ręki książki.
Joanne Kathleen Rowling z pewnością zawsze będzie się kojarzyła z serią przygód młodego czarodzieja. Jednak 'Trafny wybór' jest pozycją przeznaczoną wyłącznie dla dorosłych. Ginie Barry, który zasiadał w radzie małego miasteczka Pagford. Wszyscy są zszokowani, jednak dla większości jest to szansa na zajęcie jego miejsca w radzie. Wszystko szłoby dobrze gdyby nie fakt, że nagle na stronie miasta pojawiają się niepokojące wpisy, które oczeraniają głównych kandydatów na stanowisko po Barrym. W mieście zaczyna panować bałagan. Koniec końców wszystko kończy się dobrze. Ludzie sobie wybaczają, rodziny znowu stają się jednością, a w szkołach ponownie zaczyna panować miła atmosfera.

W zasadzie ta książka zaczyna się rozkręcać dopiero w połowie trzeciej części (cała powieść jest podzielona na siedem). Na początku czytelnik czuje się zdezorientowany tym, że autorka przeskakuje z rodziny do rodziny i to bardzo denerwuje. Odrzuca czytelnika. Dopiero gdy sam zaczyna już łączyć kto z kim jest spokrewniony a z kim się nienawidzi zaczyna w miarę wciągać. Jednak odniosłam wrażenie, że Rowling próbowała naśladować styl pisania Stephena Kinga.

W zasadzie każdego czytelnika zainteresuje inny wątek. Ja czytałam głównie dla dziewczynki o imieniu Krystal, która pochodzi z patologicznej rodziny. Nie zna swojego ojca. Matka cały czas bierze narkotyki, a na ramionach nastolatki jest jeszcze młodszy braciszek Robbie. Dziewczyna robi wszystko żeby nie być swoją matką, jednak w dużej części ją przypomina. Nie można jej zarzucić jednego: tego, że nie kocha swojego brata i jest on dla niej najważniejszą istotą na świecie. Chce go za wszelką cenę chronić. Cały wątek poświęcony Krystal kończy się tragicznie.

Czytając zachwyty znajdujące się na okładce książki dochodzę do wniosku, że są nieuzasadnione. Autorka dobrze pokazała problemy społeczeństw małego miasta (które zdarzają się również w dużych), ale przede wszystkim nie zachwyciła akcją. Cała historia wlecze się jak mucha w smole, a ja jako czytelnik zmuszałam się ostatkami sił żeby przeczytać chociaż pięćdziesiat stron. Dlatego też książkę czytałam ponad dwa tygodnie.

"Nie wolno odczuwać niechęci do własnych dzieci. Należy je lubić za wszelką cenę, choćby nie spełniały naszych oczekiwań i stały się kimś kogo - gdyby nie więzy krwi najchętniej omijalibyśmy z daleka przechodząc na drugą stronę ulicy." ~ Joanne Kathleen Rowling, Trafny wybór, Kraków 2012, s. 421.

Ocena: 4/10

No to pierwsze koty za płoty jak to mawiają. Jestem ciekawa czy Wy sięgnęlibyście po najnowszą powieść Rowling. Jeśli jej nie czytaliście to wypowiedzcie się w kwestii tego czego się spodziewacie i czy przypadkiem agresywna czerwień okładki nie odstrasza za bardzo.
Za kilka dni dam kolejną recenzję tym razem najnowszej powieści Dana Browna "Inferno"
Pozdrawiam, Lady Spark

[1] Opis zaczerpnięty ze strony: http://pl.wikipedia.org