Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Nicola Cornick. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Nicola Cornick. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 września 2019

578. Nicola Cornick - "Kłopotliwy dług księżnej"


AUTOR: Nicola Cornick
TYTUŁ ORYGINALNY: Deceived
INNY TYTUŁ: Tajemnica księżnej
TŁUMACZ: Krzysztof Puławski
ROK WYDANIA: 2012
WYDAWNICTWO:  Harlequin Enterprises

OPIS
Księżna Isabella Di Cassilis ma jasno określony cel. Po zmarłym mężu odziedziczyła ogromne długi i gotowa jest zrobić wszystko, byle tylko nie trafić za kraty więzienia dla dłużników. Dlatego postanawia poślubić jednego ze skazanych na dożywocie i w ten sposób zrzucić na niego jarzmo swoich zobowiązań finansowych. Przekraczając próg mrocznego londyńskiego więzienia, nie spodziewa się, że w ponurych lochach spotka mężczyznę, którego dwanaście lar wcześniej porzuciła bez słowa przed ołtarzem.
Marcus Ellis, siódmy hrabia Stockhaven, nie domyśla się, że Isabella zostawiła go wtedy wbrew swej woli. Wspomnienie chwil, który na próżno czekał w kościele na ukochaną nadal wywołuje w nim żal i złość. Teraz nadarza się niespodziewana okazja, by odpłacić pięknym za nadobne. Marcus przyjmuje propozycję Isabelli i w więziennej kaplicy odbywa się cichy ślub.
Księżna nie wie, że hrabia prowadzi w więzieniu tajne śledztwo i nie ciąży na nim żaden wyrok. Już następnego wieczoru jej świeżo poślubiony małżonek niespodziewania pojawia się na balu w Londynie. Ich spotkanie będzie początkiem serii nieprzewidzianych i dramatycznych wydarzeń. [1]

RECENZJA
Próbując ponownie wbić się w rytm czytania postanowiłam na kolejną swoją lekturę wybrać ”Kłopotliwy dług księżnej”, jako, że spodziewałam się, że będzie to literatura niezobowiązująca i bardzo lekka, która pomoże mi zacząć regularne czytanie od nowa. Zresztą ja lubię od czasu do czasu poczytać romanse historyczne.

Księżna Isabella Di Cassilis udała się do więzienia dla dłużników w Londynie, aby znaleźć sobie męża. I wcale nie jest tak dobra, że chce jakiegoś biedaka wykupić. Chodzi jej raczej o to, żeby jeden z tych nieszczęśników, który i tak nie zobaczy już koloru nieba na żywo wziął po ślubie na siebie jej długi, których sprawcą jest pierwszy mąż księżnej Isabell. Pech chce, że trafia na hrabiego Stockhaven Marcusa Ellisa, który nie do końca podczas rozmowy mówi jej prawdę. Mężczyzna ostatecznie zgadza się zostać jej mężem i wziąć na nią swoje długi, a pikanterii dodaje fakt, że tych dwoje było kiedyś po słowie i Bella porzuciła, Marcusa przed ołtarzem.

Nie macie pojęcia jak dobrze się bawiłam, gdy czytałam tę książkę. Przeczytałam ją w dwa dni, więc jest to spory sukces jak na mnie, a zwłaszcza, gdy spojrzy się na moje ostatnie statystyki. W książce jest kilka zabawnych scen, a utarczki słowne Belli i Marcusa same wywoływały na mojej twarzy wielki uśmiech. Mimo, że zakończenie jest przewidywalne (jak to w romansach historycznych) to autorka zaskoczyła mnie wątkiem kryminalnym i nie spodziewałam się tego, co od niej dostałam. Zapisuję to na ogromny plus, bo czasami autorki w tego typu książkach idą na łatwiznę i nie skupiają się na niczym innym tylko na wątku miłosnym.

Nie jest to literatura najwyższych lotów. Mnie pomogła się odprężyć i taki jest w zasadzie jej cel. Nie oczekiwałam fajerwerków w postaci genialnego stylu, unikatowych bohaterów czy też fenomenalnej fabuły. Wiedziałam, czego się spodziewać i to dostałam. Zaserwowano mi przyjemną historię w prostym języku i na dodatek odrobinę śmiechu w te deszczowe dni. Podobnie dobrze bawiłam się, gdy czytałam „Mistyfikację” Candace Camp. Dla wielu nie jest to wcale literatura, tylko to coś podobne do literatury, ale mam to w nosie, bo uważam, że najważniejsze jest czytać – zwłaszcza, że coraz mniej ludzi sięga po książki.

Czy polecam? Jeśli tylko lubicie takie lekkie książki, które na jeden wieczór przeniosą was do XIX-wiecznej Anglii, gdzie jest niepokorna młoda dama i typowy bad boy to jest to pozycja dla Was. Ja się bawiłam dobrze i nie żałuję czasu, który jej poświęciłam.
„Tak silne uczucia maja to do siebie, że łatwo mogą się wypalić – zauważyła. – Lepiej, by żyły tylko we wspomnieniach.”~ Nicola Cornick, Kłopotliwy dług księżnej, Warszawa 2012, s. 213.
OCENA:  8/10
[1] Opis pochodzi z okładki książki

niedziela, 11 maja 2014

041. Nie taki "Skandalista" straszny jak go malują

AUTOR: Nicola Cornick
TYTUŁ ORYGINALNY: Lord of Scandal
TŁUMACZ:  Krzysztof Mazurek
ROK WYDANIA: 2007
WYDAWNICTWO: Harlequin/Mira

OPIS
Rozpoczęty w niezwykłych okolicznościach romans przeradza się w niebezpieczną grę. Niedoświadczona panna próbuje wodzić za nos znanego uwodziciela i skandalistę. Wie, że może stracić reputację i zrujnować sobie przyszłość. [1]

RECENZJA
O moich obiekcjach względem romansów już nie raz i nie dwa tutaj wspominałam. Nie przepadam zbytnio za tego typu literaturą, chociaż znajduje się niewielka jej podgrupa, którą z przyjemnością czytam, a są to konkretniej romanse historyczne. Jako miłośniczka historii uwielbiam zaczytywać się o dystyngowanych panach i paniach ubranych w przepiękne suknie z poprzedniej epoki. Gdybym tylko miała kapsułę czasu z pewnością przeniosłabym się do XVIII, czy XIX wieku, aby móc chadzać na wystawne bale, kupować wspaniałe suknie i z mała parasoleczką przy boku spacerować uliczkami, pozbawionymi jeszcze wszech ogarniającej komercji. Z racji moich upodobań z przyjemnością, więc sięgnęłam po książkę Nicoli Cornick „Skandalista”. Co prawda od początku doskonale wiedziałam jak przebiegać będzie cała fabuła, wszakże romanse historyczne są zazwyczaj identyczne i niczego nowego nie wnoszą, niemniej jednak po lekturze śmiało mogę powiedzieć, że spędzony z nią czas był niezwykle miły.

Swoje przemyślenia zacznę jak zwykle od bohaterów. Główne postacie to Catherine Fenton – młoda i bogata panna z dobrego domu oraz Ben Hawksmoore – nieślubny syn hrabiego, skandalista bez gorsza przy duszy. Na początku, z racji tego, że mamy w końcu równouprawnienie, przybliżę postać damską. Co prawda autorka nie wysiliła się, jeśli chodzi o charakter swojej głównej bohaterki. Młoda panna, jak zazwyczaj w takiego typu literaturze, kreuje nam się na pewną siebie, upartą i wygadaną dziewczynę. W tym przypadku również nie może być inaczej. Kate mimo tego, że doskonale zna „kodeks dobrego wychowania” umie pokazać różki, chociaż stara się, aby to nie miało wpływu na jej publiczną reputacje. Chcąc uchodzić w towarzystwie za prawdziwą damę godzi się, więc na zaręczyny z lordem Algernonem Withersem, którego wybrał jej ojciec. Ale jak to zwykle bywa Catherine nie kocha swojego „wybranka”, a kiedy na jej drodze pojawia się przystojny Ben Hawksmoore bardzo szybko traci dla niego głowę. A cóż takiego w sobie ma nieślubny syn hrabiego Hawksmoore’a? Otóż oprócz tego, że oczywiście jest nieziemsko przystojny, to na dodatek ma w sobie coś niezwykle intrygującego. Z jednej strony pewny siebie i arogancki, z drugiej oddany i wierny przyjaciel. Egocentryk, a zaraz tęskniący za bliskością innej osoby. Skupiony na majątku, ale nie bojący się ryzykować, aby pomóc innym.  Taki niby „Bad boy”, ale nie do końca. Niemniej jednak muszę przyznać, że od razu bardzo go polubiłam, mam słabość do złych chłopców a Ben jak najbardziej się do nich zalicza. Jednak również postać Kate bardzo mnie zaciekawiła i naprawdę ją polubiłam. Chociaż oczywiście, jak już wspominałam, mankamentem tego typu literatury jest to, że bohaterowie są tacy żywcem wyjęci z jakiegoś klucza: oboje piękni, oboje pewni siebie, oboje zawzięci i niezwykle ambitni. Ale chociaż Nicola Cornick nie zabłysnęła niczym nowym, jeśli chodzi o charakter swoich postaci, to naprawdę miło czytało mi się losy Catherine Fenton oraz Bena Hawksmoore’a.

Kolejnym podjętym przeze mnie tematem będzie oczywiście styl. Autorka pisze ciekawie, język nie jest możne niewiadomo jak ambitny, ale nie można również powiedzieć, że jest prosty. Przejrzysty, łatwy w odbiorze styl pisarki sprawia, że z dużą łatwością przechodzi się na kolejne kartki powieści, a strony same wręcz „uciekają” zbliżając nas tym samym do zakończenia. Pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że pani Nicola Cornick posiada, tak cenną w kręgach literatury, lekkość pisania, a tym samym nam – czytelnikom, książki wręcz nikną w objętości.

Jeśli o samą akcję zbyt dużo i nie chcę i nie mogę powiedzieć. Wszystkie romanse historyczne zazwyczaj przebiegają tak samo i tak samo się kończą. Nie mniej jednak ja muszę przyznać, że autorce udało się mnie zaciekawić. Znajdziemy tu dynamikę, znajdziemy intrygi, znajdziemy zbrodnie, czarne charaktery, zdrady i miłość – czyli wszystko to co powinno się znaleźć się w tego typu literaturze. Stąd też nasuwa się wniosek, że każdy sympatyk takiego lekkiego czytania z pewnością znajdzie coś dla siebie.

Lektura „Skansalisty” miała być miłą odskocznią od uczelnianego zgiełku, który wchodzi w fazę krytyczną i taka właśnie była. Łatwa, przyjemna, dająca chwilę do uśmiechu czy złości. Jeśli ktoś ma ochotę na właśnie taką książkę powinien być zadowolony.

„Los postawił na jego drodze pannę Catherine Fenton, spadkobierczynie osiemdziesięciu tysięcy funtów. Sprowadził mu ją do łóżka i do życia, a on nie był człowiek, który odrzuciłby lekkomyślnie tak hojne dary. Rozpaczliwie potrzebował Catherine. Ona i pieniądze – tej kombinacji nie sposób się oprzeć” ~ Nicola Cornick, Skandalista, Warszawa 2007, s.208

Ocena: 8/10

Książka zalicza się do wyzwania: 52 książki, Historia z TRUPEM

Jestem! Jak zwykle z opóźnieniem, za co strasznie Was przepraszam, ale jak zwykle mam te same wytłumaczenie – uczelnia. Nawet nie chcę myśleć ile w tym tygodniu mam prac do napisania. Trzymajcie za mnie kciuki. Pozdrawiam, Tea.

P.S. Przeprasza za jakoś recenzji, ale niestety ostatnimi czasu w ogóle nie mogę na niczym porządnie się skupić.

[1] Opis pochodzi z tyłu książki