Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo OMG Books. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo OMG Books. Pokaż wszystkie posty

środa, 21 sierpnia 2019

575. Anna Bellon - "Zaufaj mi"


AUTOR: Anna Bellon
SERIA: The Last Regret
TOM: Trzeci
ROK WYDANIA: 2017
WYDAWNICTWO:  OMG Books
OPIS

Najpiękniejsze rzeczy przydarzają się nam, gdy zupełnie się ich nie spodziewamy
Miles rozstał się z dziewczyną, kiedy The Last Regret było u szczytu sławy. Korzystał z wolności i nie szukał nowego uczucia, a już na pewno nie spodziewał się, że jedna szalona noc spędzona z kuzynką najlepszego kumpla zmieni w jego życiu niemal wszystko.
Dla Kacey wyjazd na studia do Pittsburgha miał być nowym początkiem. Zostawiła za sobą trudny okres liceum oraz okrutnych rówieśników, którzy przez lata zamieniali jej życie w piekło. Chwile spędzone w towarzystwie Milesa były jak narkotyk, ale dla dziewczyny to było za mało – pragnęła pewności, że tym razem nie będzie cierpieć.
Czy Kacey i Miles pozwolą się porwać uczuciu, które spadnie na nich tak niespodziewanie? Czy zdołają sobie wzajemnie zaufać?
"Zaufaj mi" to kolejna część serii The Last Regret Anny Bellon. Opowieści o losach przyjaciół, których połączyła miłość do muzyki, są jednymi z najchętniej czytanych polskich utworów na Wattpadzie. [1]

RECENZJA
Seria „The Last Regret” od pierwszych stron skradła moje serce, dlatego bardzo uważnie wypatruję zapowiedzi by nie przegapić kolejnych tomów. Gdy wydana została trzecia część to wiedziałam, że kwestią czasu będzie, aż ją przeczytam.

Tym razem lepiej poznamy historię basisty The Last Regret Milesa, który rozstał się z ukochaną Allie, gdy jego zespół był u szczytu sławy. Jednak, od kiedy poznał Kacey od razu poczuł, że jest między nimi chemia, która ich do siebie przyciąga. Czy przeszłość, która ciągnęła za sobą dziewczyna z Albuquerque będzie dla nich przeszkodą? Czy Miles zdoła zdobyć zaufanie Kacey?
Bardzo cieszyłam się na myśl, że przeczytam kolejny tom o paczce z Pittsburgha, jednak po około stu stronach czułam się lekko rozczarowana rozwlekłą akcją. Autorka przyzwyczaiła mnie już do bardziej spiesznej akcji w swoich książkach. Na dodatek przeszłość Kacey w jej opowieściach została – dla mnie – mocno spłaszczona. Wiem jak to jest być ofiarą prześladowania w szkole i bardzo dużo uwagi przykładam do tego wątku w książkach. Tu on bardzo mi się nie spodobał ze względu na to, że został spłaszczony i pokazany bardzo słabo.

W poprzednich tomach serii był moment, że czytelnik nie wiedział, jak się skończy książka. Taki moment BUM!, gdzie serce na moment przestaje bić. Tu tego zabrakło, a jeśli był to go przeoczyłam. Brakowało mi tego tupnięcia, które wbiłoby mnie w fotel. Bardziej jestem rozczarowana niż zaskoczona tą częścią. Była nijaka, gdyby to ona zaczynała serię to po dalsze tomy bym nie sięgnęła. Jest zdecydowanie najsłabszy pod względem fabuły, bo styl autorki jest podobny do tego z tomu drugiego.

Możliwe, że gdyby historia Kacey byłaby opisana dokładniej, a nie została streszczona w pół strony byłoby to bardziej wciągające, bo nawet jak dla mnie byłej ofiary przemocy w szkole ta historia była płytka, ale rozumiałam, co czuła potem w relacjach międzyludzkich Kacey, ale dla czytelnika, który tego nie przeżył w szkole takie spłycenie tak ważnego problemu może być mało wciągające.
Czy polecam? Jeśli bardzo Was ciekawi, co działo się u The Last Regret to owszem przeczytajcie, ale jeśli już poprzednie tomy Was rozczarowały lub trochę zawiodły to tego nie ruszajcie, bo nie zmieni on magicznie Waszego myślenia.

"Na życie wcale nie składały się sekundy, minuty, godziny, dni, tygodnie, miesiące, lata... Na życie składały się doświadczenia. Te złe i te dobre. Tak już po prostu było." ~ Anna Bellon, Zaufaj mi, Kraków 2018, s. 94.
OCENA: 5/10

Witam :).
W końcu ta recenzja doczekała się publikacji, bo odkładałam ją od dawna :).
Lady Spark

[1] Opis pochodzi z okładki książki

poniedziałek, 23 lipca 2018

525. "Nie zapomnij mnie" dobrym następcą "Uratuj mnie"


AUTOR: Anna Bellon    
SERIA: The Last Regret
TOM: Drugi
ROK WYDANIA: 2017
WYDAWNICTWO:  OMG Books
OPIS
The Last Regret są na szczycie: wyprzedana trasa koncertowa, nominacje do Grammy, uwielbienie fanów, świetna zabawa z paczką najlepszych przyjaciół.
Ale Ollie nie jest tak naprawdę szczęśliwy: ma apartament, którego nie może nazwać domem i dziewczynę, która nie jest jego wielką miłością. Bo Ollie nie zapomniał o Ninie, pierwszej i jedynej, którą naprawdę kochał. Którą chciał mieć w sercu na zawsze. I która zniknęła z jego życia.
Aż do dziś…
Dlaczego Nina odeszła bez słowa? Czy kiedykolwiek kochała Olivera? I dlaczego skrywana przez nią tajemnica nieodwracalnie zmieni życie, Olliego?  [1]

RECENZJA
Pamiętam, że „Uratuj mnie” rok temu wywarło na mnie dobre wrażenie i obiecałam sobie, że kolejny tom też przeczytam. Jakiś czas temu wyszedł drugi tom pod tytułem „Nie zapomnij mnie”, więc gdy tylko wyczytałam książki, które sobie wcześniej zaplanowałam od razu zabrałam się za przypomnienie debiutu Anny Bellon, bo kilka istotnych faktów mi umknęło, a potem z wielką chęcią zabrałam się za drugi tom.

The Las Regret w muzyce wspięli się na sam szczyt. Maia i Kayler są szczęśliwą parą narzeczonych. Reszcie też się jakoś wiedzie, ale w tym tomie bliżej poznamy Ollie’go Jamesona, który wychowywał się w domu dziecka. Przeszedł przez wiele rodzin zastępczych, aż w końcu w wieku trzynastu lat trafił do Blacków. Sharon i Phil są jedynymi rodzicami, których uznaje i wcale nie zamierza poznawać tych, którzy mu dali życie. Dopiero Blacków poczuł spokój i bezpieczeństwo, którego brakowało mu w domu dziecka. Oliver cały czas pamięta o Ninie, która była jego pierwszą wielką miłością. Dziewczyna pięć lat temu z dnia na dzień w zasadzie bez żadnego powodu wyjechała z miasta. Pewnego dnia spotykają się w rodzinnym mieście, czyli Pittsburgu. Co z tego wyniknie? Czy powrót Niny do życia Olivera wywróci je do góry nogami?

Jeśli chodzi o fabułę to do gustu bardziej przypadła mi pierwsza część, czyli „Uratuj mnie”. Druga część momentami mnie nużyła, ale to były chwile, które w kolejnych rozdziałach bardzo szybko mijały. Za to zauważyłam sporą zmianę na plus pod względem stylu autorki. W debiucie momentami było ciężko i naiwnie. W „Nie zapomnij mnie” dało się wyczuć większą pewność siebie i w to, co tworzy.

Oceniam tak samo, jak debiut, bo chociaż z fabułą moim zdaniem było trochę gorzej, to z kolei styl poszybował mocno w górę, więc wszystko się wyrównało. Uważam, że cała seria jest dobrą młodzieżówką, przy której da się miło spędzić czas.
„A przeszłość miała to do siebie, że lubiła się o człowieka upominać właśnie wtedy, kiedy ten chciał ją puścić wolno.”~ Anna Bellon, Nie zapomnij mnie, Kraków 2017, s. 51.
OCENA: 7/10

Jeszcze dwa miesiące i będę miała długi urlop <3. Marzę o nim. W tym tygodniu udało mi się w pracy urwać 3 dni, więc myślę, że powinno udać mi się nadrobić Wasze blogi, zmienić wygląd kolorystyczny Kreatywnej Alternatywa i dodatkowo nadrobić kilka książek - zwłaszcza, że nie będę tych trzech dni wolnych spędzać w domu :). 
Pozdrawiam,
Lady Spark

[1] Opis pochodzi z okładki książki

poniedziałek, 10 października 2016

313. "Uratuj mnie" od demonów przeszłości

Znalezione obrazy dla zapytania uratuj mnie anna bellon
AUTOR: Anna Bellon     
SERIA: The Last Regret
TOM: Pierwszy
ROK WYDANIA: 2016
WYDAWNICTWO:  OMG Books

OPIS
Normalne życie Mai skończyło się, gdy zginął jej ukochany brat. Pogrążyła się w żałobie, zerwała kontakty z wszystkimi przyjaciółmi. Liczyły się tylko książki i muzyka.

Prawdziwe życie Kylera może się dopiero zacząć. Gdy skończy liceum, przestanie się przeprowadzać, zmieniać szkoły, gdy uwolni się od toksycznego ojca. Na razie jedyną ucieczką pozostaje muzyka. I prowokowanie otoczenia napisami na koszulkach.

„A później nauczyłam się wszystkiego od nowa. Pojawił się ktoś, kto przebił się przez wzniesiony przeze mnie mur. Wziął go szturmem i nie pozwolił mi się z powrotem za nim schować. Wszedł w moje życie, śpiewając lekko zachrypniętym głosem o dziewczynie ulotnej jak papierosowy dym”.
W nowej szkole Kyler poznaje Maię. I postanawia się z nią zaprzyjaźnić. Ale czy dziewczyna, która odtrąca od siebie wszystkich, jest na to gotowa? Czy Kyler ma w sobie tyle siły, by nie odpuścić?
I czy to na pewno przyjaźń?

„Uratuj mnie” to pierwsza część serii „The Last Regret”, opowiadającej o grupie przyjaciół z liceum, którzy zakładają zespół rockowy. Książka w zmienionej wersji była publikowana na Wattpadzie, gdzie uzyskała ponad milion odsłon. [1]

RECENZJA
Nie ma nic lepszego na przełamanie kryzysu czytelniczego niż egzemplarz recenzencki. Czekałam na niego jak na zbawienie, ponieważ potrzebowałam jakiejś motywacji do czytania. Czegoś, co da mi kopniaka by śledzić linijki tekstu, a fakt, że za kilka dni muszę wysłać wiadomość z linkami do recenzji zawsze działa na mnie motywująco.

Maia Hamilton jest główną bohaterką powieści. Jest uczennicą szkoły średniej, która trzy lata temu straciła ukochanego brata, Micaha i od tego momentu stała się szkolnym dziwadłem, bo odsunęła od siebie wszystkich przyjaciół, a na dodatek życie uprzykrza jej szkolna królowa Kelsey Channing. Do tej samej placówki edukacyjnej o Mai zaczyna chodzić Kyler Seymour, który jest synem słynnego profesora ekonomii i to właśnie z powodu pracy ojca, chłopak już osiem razy zmieniał szkołę, a wyrazem buntu są jego fatalne stopnie z zachowania, bo z nauką przedmiotów nawet sobie jakoś radzi. Młody Seymour już od pierwszego wejrzenia jest zainteresowany Maią. Wydaje się, że nie uda mu się przebić przez jej twardy pancerz, którym obrosła po śmierci brata, ale ku zaskoczeniu wszystkich i samej głównej bohaterki Kyler staje się pierwszą osobą, którą do siebie dopuściła.

Zarówno Mai jak i Kyler mają za sobą przeszłość, o której nie chcą mówić. Na dodatek oboje próbują uporać się z każdym nowym dniem. Mai walczy by nie rozpaść się po śmierci brata, a Kyler musi znosić ambitnego ojca, który nie szanuje swojej rodziny. Wiele razy miałam ochotę udusić pana Seymoura za to, jakim padalcem jest i jak niszczył swoją żonę oraz dziecko. Odnośnie zachowania Mai to są dwie strony: jedna, która jej broni i uważa, że ma prawo się tak zachowywać jak zachowuje, a druga, która nazywa ją egoistką, bo przecież jej rodzice stracili syna, więc również mają prawo do smutku. W obu postawach coś jest, ale ja skłaniam się ku temu, że jednak Mai była lekką egoistką, bo nie interesowało ją cierpienie innych tylko jej własne.

Płakałam przy tej książce, gdy dziewczyna wspominała brata, gdy rozmawiała nim przy jego grobie. Nie umiem sobie wyobrazić, co musi czuć osoba, która straci rodzeństwo. Sama mam młodszego brata i chociaż czasami denerwuje mnie niczym mucha latem to nie jestem w stanie wyobrazić sobie dnia, w którym odchodzi, bo mimo wszystkich waśni to ten młody i irytujący wielkolud jest moim kochanym młodszym braciszkiem.

Chociaż książka prowadzona jest dwutorowo, abyśmy mogli poznać perspektywę Mai i Kylera to jednak uważam, że zdecydowanie lepiej autorce wyszła część damska, ale miło było poczuć też emocje chłopaka, bo jego życie również nie rozpieszczało.

Nie do końca wiem, co autorka może zamieścić w kolejnej części, bo pierwsza zamknęła się tak, że następnych nie musi być. Będę jednak wyczekiwać drugiego tomu, bo polubiłam te postaci i chętnie się jeszcze raz z nimi spotkam. Czy polecam? Jeśli lubicie młodzieżówki to tak. Pamiętajcie jednak, że pewne sprawy są oczywiste. Czasami też przewracałam oczami lekko zirytowana, bo niektóre rzeczy były aż nierealne. Książka poprawna na długie, zimowe wieczory.  
„Wtedy dotarło do mnie, że gdy życie daje nam drugą szansę, nie możemy jeszcze raz przeżyć przeszłości i naprawić swoich błędów. Możemy za to przeżyć resztę życia tak, jak tego chcemy. Tak, by już niczego nie żałować." ~ Anna Bellon, Uratuj mnie, Kraków 2016, s. 171 .
OCENA: 7/10

Znowu nie było nas w sobotę, ale to wszystko z powodu braku czasu. Powiem Wam, że jak już mam jakiś wolny dzień to mam takie zaległości w obowiązkach domowych czy w sprawach urzędowych, że płakać się chce. W sobotę np. byłam ogarniać groby na cmentarzu. Mam nadzieję, że jak zaplanujemy dokładnie co chcemy w kolejne soboty to będzie nam szło to sprawniej. Prosimy Was o chwilkę cierpliwości ;). 

[1] Opis pochodzi z okładki książki

poniedziałek, 9 maja 2016

250. "To skomplikowane. Julie", czyli młodzieżówka, która mnie porwała [przedpremierowo]

AUTOR: Jessica Park
TYTUŁ ORYGINALNY: Flat-Out Love
TŁUMACZ: Jonna Dziubińska   
SERIA: To skomplikowane
TOM: Pierwszy
ROK WYDANIA: 2016
WYDAWNICTWO:  OMG Books

OPIS
Matt jest wysoki, ciemne blond włosy opadają mu na oczy.
Nosi koszulkę z napisem „Nietzsche to mój ziom”.
Julie bardzo go lubi.
Jest jeszcze Finn. Nigdy go nie spotkała… Ale to za nim szaleje.
Skomplikowane? Dziwne? Nie da się ukryć!
W domu Watkinsów zdecydowanie coś nie gra. Rodzice są mili, choć jakby nieobecni. Matt jest piekielnie zdolnym studentem matematyki, ale nawet kabelek USB nawiązuje kontakty łatwiej niż on.  Celeste wyraźnie odstaje od rówieśników i ma pewien baaardzo dziwny zwyczaj…
Jest jeszcze najstarszy brat, Finn: zabawny, mądry, wrażliwy, otwarty… Tyle, że kompletnie nieosiągalny. Można z nim pogadać tylko na czacie.
Julie, która właśnie zaczęła studia, mieszka właśnie z nimi. Nie przypuszcza, że stanie się kimś ważnym dla rodziny Watkinsów. I że to będzie, aż tak skomplikowane.   [1]

RECENZJA
Chociaż literatura młodzieżowa to już nie do końca mój wiek to, gdy dostała ofertę zrecenzowania „To skomplikowane. Julie” poczułam, że muszę się zgodzić. Ta książka do mnie wołała.

Główną bohaterką jest Julie Seagle, absolwentka liceum w Ohio, która zaczyna studia w Bostonie. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie fakt, że mieszkanie, które miała wynajmować nie istnieje. Takim oto sposobem Julie ląduje u rodziny Watkinsów. Erin Watkins jest znajomą matki z czasów studenckich i zgadza się pomóc dziewczynie w tym trudnym momencie. Już od momentu przekroczenia progu ich domu Julie wie, że jest to dziwna rodzina, a z pewnością bardzo wykształcona i specyficzna. Zarówno Erin jak i jej mąż Roger zajmują ważne stanowiskach w swoich oddziałach/wydziałach. Ich średni syn Matt studiuje matematykę i jest geniuszem w tej dziedzinie. Za to Celeste jest po prostu wyjątkowa, ale również bardzo mądra, a przy tym wysławia się w sposób jakby przed chwilą wróciła z epoki wiktoriańskiej. No i jest jeszcze Finn… Wiecznie nieobecny, ale wszyscy o nim mówią. Ta rodzina ukrywa pewną tajemnicę, a Julie chce ją odkryć. Nie wie tylko, że to będzie naprawdę skomplikowane…

Ta książka jest tak pozytywnie napisana! Matko, nie spodziewałam się tego! Sądziłam raczej, że będę miała do czynienia ze zdołowaną czy zakompleksioną Julie Seagle, a dostałam osobę niesamowicie pozytywną i wierzącą w świat i ludzi. Dziewczynę, która jest dumna z tego, że lubi się uczyć! Naprawdę jestem pod wielkim wrażeniem Julie. Polubiłam ją, co nie zdarza się u mnie często w przypadku damskich postaci. Moje uwielbienie do niej rosło z każdą chwilą. Nie użalała się nad sobą, że jej rodzice się rozwiedli, że ojciec wcale o niej nie pamięta, że zawodzi ją na każdym kroku. Podczas rozmów na czacie nie używała skrótów, przestrzegała interpunkcji i ortografii. Brawa dla pani Park! Stworzyła normalną bohaterkę! Chwalmy Pana!

Dobra, ale skończmy z zachwytami nad Julie i jej osobowością. Przejdźmy trochę do tajemniczego Finna i tej dziwnej rodzinki. Nie da się ukryć, że na początku czułam się lekko zszokowana tym, jaką familię dostałam, ale przyznam Wam, że bardzo szybko pokochałam każdą z tych postaci. Nie będę opisywać wszystkiego z osobna, ale najważniejszą w niej osobą jest, Celeste, która ma pewną obsesję. Cóż, Julie nie ma nic przeciwko temu, ale uważa, że mała zbyt mocno odstaje od swoich rówieśników i to jest fakt, ale wydaje się, że nikt w rodzinie nie uważa tego za coś nienormalnego. Julie próbuje dociec, co tak naprawdę stało się w tej rodzinie, ale nie robi tego w jakiś nachalny sposób. Próbuje ułożyć elementy układanki, które podsuwa jej Finn przez maile czy wiadomości na czacie. To, co odkrywa jest skomplikowane i to bardzo…

Przyznam, że jest to jedna z młodzieżówek, które bardzo przypadła mi do gustu. Zapisuję pod hasłem „ulubione” i liczę na szybką kontynuację, bo zżera mnie ciekawość, co będzie dalej. A jeśli chcecie się przestać stresować i pouśmiechać szeroko do książki to szczerze Wam ją polecam, bo ja robiłam to non stop!
„Niektórym uczuciom po prostu trzeba zaufać.” ~ Jessica Park, To skomplikowane. Julie, Kraków 2016, s. 200.
OCENA:  9/10
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu OMG Books!

Kolejny egzemplarz recenzencki, ale ten jest wyjątkowy, bo to pierwsza recenzja, która ukazuje się przed premierą książki! Całusy! 

[1] Opis pochodzi z okładki książki