Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jayne Ann Krentz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jayne Ann Krentz. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 31 lipca 2017

428. "Blask snów" bez blasku

AUTOR: Jayne Ann Krentz
TYTUŁ ORYGINALNY: Fired Up     
TŁUMACZ: Anna Krochmal
ROK WYDANIA: 2010
WYDAWNICTWO:  Amber

OPIS
Przed wiekami genialny alchemik stworzył przedmiot, który mógł obdarzyć tego, kto się poddał jego działaniu, niezwykłymi nadnaturalnymi talentami lub… obłędem i naznaczyć nimi kolejne pokolenia.
Jack Winter wierzy, że jest dotknięty rodzinną klątwą. Dręczą go koszmary, coraz słabiej panuje nad swą parapsychologiczną mocą. Ratunek zapewni mu odnalezienie tajemniczego dzieła przodka. Lecz potrzebuje pomocy kobiety po szczególnych zdolnościach. Bez niej nie zdoła powstrzymać swej niepokojącej przemiany. I wydanego na siebie wyroku śmierci… [1]

RECENZJA
Zasiadając do tej książki nie miałam żadnych wygórowanych oczekiwań. Miałam po prostu odpocząć po przebytej chorobie. Spodziewałam się romansu z lekkim wątkiem parapsychologicznym, ale to, co dostało mnie tylko przybiło. Już wiem, dlaczego nie przepadam za tego typu połączeniami w książce. Romans i fantastyka nie idą w parze i ta powieść to idealne potwierdzenie.

Prolog opowiada nam scenę napaści na młodą kobietę, którą z opresji ratuje mężczyzna władający nadprzyrodzonymi mocami. Młoda dziewczyna określa go „Demonem”. Od razu odkryłam, kto jest tym bohaterem. Nie było żadnego najmniejszego śladu zaskoczenia na mojej twarzy, gdy to się potwierdziło. Jednak miałam nadzieję, że całość będzie dalej mniej przewidywalna. Jak się okazało złudne były moje oczekiwania.

Poznajmy prywatną detektyw Chloe Harper, która jest znawcą antyków. W pierwszym rozdziale daje próbkę swoich możliwości, mocy i talentu, bo mówi od razu, że egipska statuetka o falsyfikat. Milczy jednak, że wykonał go jej przodek niejaki Norwood Harper, dodatkowo, że potrafi precyzyjnie datować przedmioty (jedna z tajemniczych zdolności), a na dodatek Chloe pochodzi z długiej linii znawców sztuki i antyków. Tego samego dnia po powrocie do biura poznaje Jacka Wintersa, który prosi ją o pomoc w odnalezieniu rodzinnego przedmiotu – pewnej tajemniczej lampy. Jack jest przekonany, że ciąży na nim rodzinna klątwa, którą zapoczątkował Nicholas Winters. Głównego bohatera dręczą koszmary, ma halucynacje, zaniki pamięci i nie panuje nad swoją parapsychologiczną mocą. Według legendy może się uwolnić od tej klątwy przez tajemniczą lampę i kobieta, która przez swoje nadprzyrodzone zdolności będzie umiała pomóc mu wykorzystać moc przedmiotu. Chloe podejmuje się tego zadania. Jednak nie jest do końca przekonana czy owa legenda jest prawdziwa. Ona i on wiedzą, że istnieje coś takiego jak Towarzystwo Wiedzy Tajemnej, które prowadzone jest przez niejakiego Fallona Jonesa, który w teorii i zgodnie z opisem miał być wrogiem Jacka, a okazał się jego całkiem dobrym kolegą. Przyznam szczerze, że Winter miał obsesje na punkcie, że Jones chce go zabić. Był wręcz przewrażliwiony.

W międzyczasie oczywiście między bohaterami pojawia się pewna nić pożądania i to w zasadzie od samego początku, czyli od pierwszego wejrzenia, co było tak przewidywalne, że tylko sobie westchnęłam. Skoro już mowa o wątku miłosnym to nic nie jest takie jak powinno, bo nagle w życiu Harper pojawia się jej były facet, który nie wierzy w jej parapsychologiczne zdolności. Chloe pomaga mu zdobyć dowody na jego studentkę, z którą nawiązał romans. Przyznam szczerze, że to było bardzo słabe i nudne.

Czułam, że nie wszystko rozumiem w tej książce. Potem okazało się, że jest ona częścią pewnego cyklu, co znacznie to rozgrzeszyło, ale gdy przeczytałam, że zaczyna ta powieść „Trylogię o Blasku Snów” to się zirytowałam. Skoro jest to początek tej sagi to, dlaczego nie zostało wszystko w niej wyjaśnione jeszcze raz? Skoro ktoś zaczyna przygodę z jakąś serią i czyta, że to początek to chce mieć cały obraz sytuacji, a nie tylko połowiczny i domyślać się, o co chodzi. Za to ogromny minus.

Jedyny plus jest za to, że czyta się szybko. Rozłożyłam sobie książkę na dwa dni i dokładnie w takim czasie ją przeczytałam, a pewnie gdybym miała dla niej jeden dzień bez żadnych ważniejszych zobowiązań też by mi się to udało. Mimo wszystko jest ona nudna, a na dodatek przewidywalna na wskroś. Wiedziałam, kiedy Chloe wpadnie w tarapaty, wiedziałam, co będzie na końcu. Autorka nie zaskoczyła mnie niczym. Coś mi mówi, że w drugiej części, którą mam nie będzie wcale lepiej. Ale nim do niej usiądę to sporo wody upłynie w mojej miejskiej rzeczce.

„To kolejna z twoich zasad. Masz ich tyle, że doprawdy nie wiem, jak sobie z tym radzisz. Zawsze uważałam, że zasady odbierają życiu całą radość i spontaniczność." ~ Jayne Ann Krentz, Blask snów, Warszawa 2010, s. 91.
OCENA: 4/10

Nowy tydzień przed nami! Ja zaczynam swoje pierwsze nocne zmiany w pracy... Czyli oby do soboty rana :P. Pozdrawiam, 
Lady Spark


[1] Opis pochodzi z okładki książki

sobota, 7 stycznia 2017

350. Podsumowanie roku 2016

LADY SPARK
Witajcie! 
Rok 2016 zakończył się kilka dni temu, a więc czas posiedzieć trochę w liczbach i podsumować te 366 dni. Czytelniczo nie było źle, bo trafiałam na książki w zasadzie dobre. Kilka słabszych zawsze się trafi, więc w 2017 chcę po prostu utrzymać tę tendencję. A patrząc na to jak ciężko idzie mi czytanie pierwszej książki w tym roku to jestem pełna obaw o ten rok. I nie to nie tak, że książka jest zła. Po prostu ja mam zastój czytelniczy, ale dzielnie z nim walczę. Przejdźmy do posumowania! 
Garść statystyk:
  • ilość książek: 55 sztuk;
  • ilość stron: 21190;
  • ilość centymetrów: 138,6
  • średnia ocena książek w roku 2016: 6,5
Jak widzicie nie tak najgorzej, chociaż chciałam przeczytać 60 książek, które w centymetrach dałby mi 170 cm, ale pamiętajmy, że czytanie to przyjemność i są czasami rzeczy ważniejsze niż śledzenie literek na białych kartkach papieru. Dlatego poznajcie moje pięć dobrych i pięć koszmarnych książek roku 2016!
Najlepsze książki: 
1. "Niezwykłe kobiety Romanowów. Od świetności do rewolucji" Julia P. Gelardi 
W sumie nie sądziłam, że ta książka będzie aż tak dobra. Dzieje Romanowów to jeden z moich ulubionych tematów historycznych i w sumie spodziewałam się suchej biografi. A ja miałam wrażenie, że czytam dobrą powieść, w której brakuje tylko dialogów. 
2. "Telefon od anioła" Guillaume Musso
Pierwsze spotkanie z Panem Musso uznaję za niezwykle udane. Byłam oczarowana tym co dostałam. Duża ilość lukru? Jest. Duża ilość sytuacji nieprawdopodobnych? Jest. Ale mimo wszystko tę powieść dobrze  się czytała i żadna z tych rzeczy nie przeszkadzała. 
3. "To skomplikowane. Julie" Jessica Park; seria "To skomplikowane" #1
Jeden z lepszych egzemplarzy recenzenckich jaki wpadł mi w ręce w roku 2016. Pokochałam Julie i to jaką jest bohaterką oraz jej historię. Tęsknię nawet za nią i chętnie ponownie bym zagłębiła się w jej świat. I z niecierpliwością wyczekuje drugiego tomu! 
4.  "Wielbiciel" Charlotte Link
Pierwsze spotkanie z Panią Link było dobre, ale drugi wgniotło mnie w fotel. Ta książka jest po prostu genialna! Czytałam z bijącym szybciej sercem, a po jej zakończeniu bałam się nocami chodzić po własnym mieszkaniu. Dacie wiarę? 
5. "Szukając Noel" Paul Richard Evans
Magiczna powieść, która jako jedyna w tym roku uzyskała ode mnie najwyższą notę! Ogólnie w tym roku nie szastałam dziesiątkami na lewo i prawo jak dwa lata temu. W tej pozycji jednak niczego mi nie brakowało. Zdecydowanie warta uwagi.  





 Najgorsze książki: 
1. "Dziecioodporna" Emily Giffin
O dajcie żyć! Tak irytującej bohaterki numer dwa to ja już dawno nie miałam. Numer jeden należy do tej pani z książki niżej. Wieczne pretensje do świata i do tego, że mąż jej nie rozumie. Jak dobrze, że mam ją już za sobą, bo gdyby była przede mną to bym sobie współczuła. 
2. "Książe złodziei" Deborah Simmons
Jedna, jedyna książka która otrzymała ode mnie ocenę 1 w minionym roku. Wiecie, że ja nie rzucam złymi ocenami jak z rękawa. Książka musi mieć po prostu same złe cechy, żeby mi aż tak podpaść. Ja zawsze chce znaleźć w książce coś dobrego, ale w tej nie udało mi się za grosz. 
3. "Spojrzenie elfa" Katrin Lankers
I co z tego, że ładna okładka? Książka jest nudna i mdła, a główna bohaterka nijaka. Nie mam pojęcia, co takiego ciekawego jest w tej książce, że często bywa zachwalana. Uwierzcie mi, nie ma czym się zachwycać. 
4. "Światła Południa" Danielle Steel
I ja dalej uparcie szukam dobrej książki Steel. Jedną przeczytałam x lat temu i nie pamiętam tytułu. Ale wiem, że kiedyś ją znajdę! Bo to była dobra książka, a nawet wstrząsająca. Ta po prostu mnie wynudziła. 
5. "Blask snów" Jayne Ann Krentz; seria "Trylogia o Blasku Snów" #1
Ja rozumiem, że to część enta jakiegoś większego cyklu, ale pierwsza trylogii, więc wypadałoby wykazać się większym zrozumieniem dla czytelnika, który jako pierwszą przeczyta właśnie trylogię. Bo ja połowy rzeczy nie wiedziałam, bo nie były nigdzie wyjaśnione i właśnie to wpłynęło na moją ocenę.



TEA
Dzień dobry! Ro 2017 się zaczął, ale jeszcze chwilkę zatrzymamy się na roku 2016. Niestety nie udało mi się wypełnić swoich dwóch postanowień, ale może teraz się uda? Mam przynajmniej taką nadzieję, a teraz zerknijcie na małą statystykę!


  • ilość książek: 40 sztuk;
  • ilość stron: 15140;
  • ilość centymetrów: 107,60 
Najlepsze książki:

1. "Wichrowe Wzgórza" Emily Brontë

Ja jestem oczarowana! Za każdym razem po lekturze z trudem rozstaje się z historią Wichrowych Wzgórz. Mroczny klimat powieści całkowicie wciąga czytelnika i nie sposób oderwać się od kolejnych stron. Jeśli jeszcze nie czytaliście książki Emily Brontë natychmiast nadrabiajcie! Gwarantuje Wam, że mimo iż miłość Katarzyny i Heathcliffa dalekie jest od ideału, to jej destrukcyjna moc fascynuje! Polecam z całego czytelniczego serducha!
2. "Rotmistrz Pilecki. Ochotnik do Auscgwitz" Adam Cyra
To najrzetelniejsza biografia, z którą do tej pory się spotkałam. Mocna, napisana bardzo dobrym stylem i dopracowana w najdrobniejszych szczegółach. Uzupełnienie pozycji o Raport Witolda Pileckiego z 1945 roku nadał całej publikacji jeszcze bardziej wyrazistego kształtu. Opis oświęcimskiego obozu widziany oczami rotmistrza daleki jest od suchego, pozbawionego emocji sprawozdania. Podczas czytania całej książki nie sposób nie oddać się dłużej refleksji i trzymać uczucia na wodzy. Tytuł obowiązkowy dla każdego! 
3. "Żniwa zła" Robert Galbraith 
Ależ ja się stęskniłam za Cormoranem! Po lekturze trzeciego tomu jego przygód, wiem, że nadal utrzymuje się on w ścisłej trójce moich ulubionych książkowych bohaterów! Trzecia część serii jest jak do tej pory chyba najlepsza i już nie mogę doczekać się kolejnych odsłon! Czekam z utęsknieniem!
4. "Pandemonium" Lauren Olivier
Druga część serii Delirium, w moim odczuciu, jest lekturą lepszą od pierwszego tomu. Pełną akcji, z dobrze wykreowaną główną bohaterką i warsztatem autorki, który jest największym autem całej powieści. Historia z miłością w tle nie musi być ckliwa, przesłodzona i banalna, a Pandemonium jest tego najlepszym przykładem.
5. "Wybacz  mi, Leonardzie" Matthew Quick
Reasumując, historia Leonarda poruszyła mnie do głębi i cieszę się, że Quicka po raz kolejny nie bał się wyjść poza obrane schematy i stworzyć coś nowego. Historia co prawda nie należy do najprzyjemniejszych, ale poruszany temat został potraktowany profesjonalnie, co niezwykle mnie cieszy. Ponadto, powieść niesie za samą promyk nadziei – czasem pomocą dłoń wyciągają ci, po których nigdy byśmy się tego nie spodziewali. 



Najgorsze książki:
1. "Ja, diablica" Katarzyna Berenika Miszczuk
Reasumując,  Ja, diablica była dla mnie drogą przez mękę! Książka jest pełna sprzeczności, niedociągnięć, a płytcy bohaterowie w niczym nie pomagali. Jednym plusem jest to, że naprawdę szybko się ją czyta. Jak dla mnie lektura jest typowym odmóżdżaczem, na pewno długo nie zostanie w mojej pamięci. Mam jednak nadzieję, że pozostałe części cyklu będą, chociaż trochę lepsze.
2. "Belle époque" Elizabeth Ross
Mimo tego, że Belle époque to książka lekka, jest pełna wad, miejscami nawet niedopracowana. Zapomnę o niej równie szybko jak przez nią przebrnęłam.
3. "Belitosne. Najokrutyniejsze kobiety dwudziestolecia międzywojennego" Agnieszka Haska, Jerzy Stachowicz
Czuje się oszukana, tak bardzo oszukana, że nawet sobie tego nie wyobrażacie. Do tego jestem rozgoryczona, zła i wkurzona. Byłam przygotowana dawkę mocnej, interesującej i rzetelnej informacji, a w zamian dostałam luźny zbiór pseudo rewelacji!  Oj nie, nie, nie! I jeszcze raz nie!
4. "Olśnienie" Aimee Agresti
Zasiadając do książki chciałam dostać coś niezobowiązującego, lekkiego i przyjemnego. Niestety, albo jestem za wymagająca, albo ta książka po prostu jest średnia, bardzo średnia. Przewidywalna, miejscami strasznie infantylna ze wspaniałymi głównymi bohaterami oczywiście!
5.”Miłość pod Psią Gwiazdą” Anna Łacina
Są takie książki, które czytane w zbyt młodym wieku mogą stracić na swojej wartości. To tyczy się przede wszystkim literatury pięknej, która rzadko kiedy należy do lektur miłych, prostych i przyjemnych. Niemniej jednak po przeczytaniu Miłości pod Psią Gwiazdą stwierdzam, że są również takie pozycje, które powinny być czytane tylko w tym wieku, dla którego zostały stworzone. Historia banalna, miejscami strasznie infantylna, z idiotką w roli głównej bohaterki. A szkoda.

poniedziałek, 15 lutego 2016

214. Słaby "Blask snów"

AUTOR: Jayne Ann Krentz
TYTUŁ ORYGINALNY: Fired Up     
CYKL: Trylogia Blasku Snów
TOM: Pierwszy
TŁUMACZ: Anna Krochmal
ROK WYDANIA: 2010
WYDAWNICTWO:  Amber

OPIS
Przed wiekami genialny alchemik stworzył przedmiot, który mógł obdarzyć tego, kto się poddał jego działaniu, niezwykłymi nadnaturalnymi talentami lub… obłędem i naznaczyć nimi kolejne pokolenia.
Jack Winter wierzy, że jest dotknięty rodzinną klątwą. Dręczą go koszmary, coraz słabiej panuje nad swą parapsychologiczną mocą. Ratunek zapewni mu odnalezienie tajemniczego dzieła przodka. Lecz potrzebuje pomocy kobiety po szczególnych zdolnościach. Bez niej nie zdoła powstrzymać swej niepokojącej przemiany. I wydanego na siebie wyroku śmierci… [1]

RECENZJA
Zasiadając do tej książki nie miałam żadnych wygórowanych oczekiwań. Miałam po prostu odpocząć po przebytej chorobie. Spodziewałam się romansu z lekkim wątkiem parapsychologicznym, ale to, co dostało mnie tylko przybiło. Już wiem, dlaczego nie przepadam za tego typu połączeniami w książce. Romans i fantastyka nie idą w parze i ta powieść to idealne potwierdzenie.

Prolog opowiada nam scenę napaści na młodą kobietę, którą z opresji ratuje mężczyzna władający nadprzyrodzonymi mocami. Młoda dziewczyna określa go „Demonem”. Od razu odkryłam, kto jest tym bohaterem. Nie było żadnego najmniejszego śladu zaskoczenia na mojej twarzy, gdy to się potwierdziło. Jednak miałam nadzieję, że całość będzie dalej mniej przewidywalna. Jak się okazało złudne były moje oczekiwania.

Poznajmy prywatną detektyw Chloe Harper, która jest znawcą antyków. W pierwszym rozdziale daje próbkę swoich możliwości, mocy i talentu, bo mówi od razu, że egipska statuetka o falsyfikat. Milczy jednak, że wykonał go jej przodek niejaki Norwood Harper, dodatkowo, że potrafi precyzyjnie datować przedmioty (jedna z tajemniczych zdolności), a na dodatek Chloe pochodzi z długiej linii znawców sztuki i antyków. Tego samego dnia po powrocie do biura poznaje Jacka Wintersa, który prosi ją o pomoc w odnalezieniu rodzinnego przedmiotu – pewnej tajemniczej lampy. Jack jest przekonany, że ciąży na nim rodzinna klątwa, którą zapoczątkował Nicholas Winters. Głównego bohatera dręczą koszmary, ma halucynacje, zaniki pamięci i nie panuje nad swoją parapsychologiczną mocą. Według legendy może się uwolnić od tej klątwy przez tajemniczą lampę i kobieta, która przez swoje nadprzyrodzone zdolności będzie umiała pomóc mu wykorzystać moc przedmiotu. Chloe podejmuje się tego zadania. Jednak nie jest do końca przekonana czy owa legenda jest prawdziwa. Ona i on wiedzą, że istnieje coś takiego jak Towarzystwo Wiedzy Tajemnej, które prowadzone jest przez niejakiego Fallona Jonesa, który w teorii i zgodnie z opisem miał być wrogiem Jacka, a okazał się jego całkiem dobrym kolegą. Przyznam szczerze, że Winter miał obsesje na punkcie, że Jones chce go zabić. Był wręcz przewrażliwiony.

W międzyczasie oczywiście między bohaterami pojawia się pewna nić pożądania i to w zasadzie od samego początku, czyli od pierwszego wejrzenia, co było tak przewidywalne, że tylko sobie westchnęłam. Skoro już mowa o wątku miłosnym to nic nie jest takie jak powinno, bo nagle w życiu Harper pojawia się jej były facet, który nie wierzy w jej parapsychologiczne zdolności. Chloe pomaga mu zdobyć dowody na jego studentkę, z którą nawiązał romans. Przyznam szczerze, że to było bardzo słabe i nudne.

Czułam, że nie wszystko rozumiem w tej książce. Potem okazało się, że jest ona częścią pewnego cyklu, co znacznie to rozgrzeszyło, ale gdy przeczytałam, że zaczyna ta powieść „Trylogię o Blasku Snów” to się zirytowałam. Skoro jest to początek tej sagi to, dlaczego nie zostało wszystko w niej wyjaśnione jeszcze raz? Skoro ktoś zaczyna przygodę z jakąś serią i czyta, że to początek to chce mieć cały obraz sytuacji, a nie tylko połowiczny i domyślać się, o co chodzi. Za to ogromny minus.

Jedyny plus jest za to, że czyta się szybko. Rozłożyłam sobie książkę na dwa dni i dokładnie w takim czasie ją przeczytałam, a pewnie gdybym miała dla niej jeden dzień bez żadnych ważniejszych zobowiązań też by mi się to udało. Mimo wszystko jest ona nudna, a na dodatek przewidywalna na wskroś. Wiedziałam, kiedy Chloe wpadnie w tarapaty, wiedziałam, co będzie na końcu. Autorka nie zaskoczyła mnie niczym. Coś mi mówi, że w drugiej części, którą mam nie będzie wcale lepiej. Ale nim do niej usiądę to sporo wody upłynie w mojej miejskiej rzeczce.

„To kolejna z twoich zasad. Masz ich tyle, że doprawdy nie wiem, jak sobie z tym radzisz. Zawsze uważałam, że zasady odbierają życiu całą radość i spontaniczność." ~ Jayne Ann Krentz, Blask snów, Warszawa 2010, s. 91.

OCENA: 4/10


[1] Opis pochodzi z okładki książki

Cześć! W końcu opuściła mnie choroba, która spowodowała mój zastój czytelniczy. Powiedzmy sobie szczerze, że ta pozycja nie pomogła mi go pokonać. No nic idę cieszyć się wolnym. Całusy!