Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Julia P. Gelardi. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Julia P. Gelardi. Pokaż wszystkie posty

sobota, 10 września 2016

302. Luźna Sobota: Stos #2

Na stos składało się trzydzieści sześć pozycji. Na zdjęciu nie ma wszystkich, bo gdzieś mi kilka umknęło podczas fotografowania, więc o to ich pełna lista:

1. "Co nas nie zabije" David Lagercrantz; seria "Millennium" #4 (504 strony) 6/10
2. "Tajny referat" Tom Rob Smith; seria "Lew Demidow" #2 (440 stron) 8/10
3. "Agent 6" Tom Rob Smith: seria "Lew Demidow" #3 (512 stron) 7/10
4. "Tajemnicza historia w Styles" Agatha Christie; seria "Herkules Poirot" (210 stron) 7/10
5. "Niezwykłe kobiety Romanowów. Od świetności do rewolucji" Julia P. Gelardi (560 stron) 8/10
6. "Blask snów" Jayne Ann Krentz; seria "Trylogia o Blasku Snów" #1 (304 strony) 4/10
7. "U kresu dnia" Eve Bonham (288 stron) 5/10
8. "Dziecioodporna" Emily Giffin (391 stron) 3/10
9. "Książe złodziei" Deborah Simmons (352 strony) 1/10
10. "Dziewczyna z pociągu" Paula Hawkins (328 stron) 6/10
11. "Telefon od anioła" Guillaume Musso (416 stron) 8/10
12. "Słodki świat Julii" Sarah Addison Allen (320 stron) 5/10
13. "Spojrzenie elfa" Katrin Lankers (352 strony) 2/10
14. "Józefina" Sandra Gulland; seria "Józefina Bonaparte" #1 (496 stron)  7/10
15. "Józefina i Napoleon" Sandra Gulland; seria "Józefina Bonaparte" #2 (423 strony) 6/10
16. "Cesarzowa Józefina" Sandra Gulland; seria "Józefina Bonaparte" #3 (416 stron) 8/10
17. "Grzech aniołów" Charlotte Link (304 strony)  6/10
18. "Cząstka ciebie" Ella Harper (444 strony) 8/10
19. "Trzy gwiazdy. Tom I" Judith Gould (312 stron) 5/10
20. "Trzy gwiazdy. Tom II" Judith Gould (304 strony) 5/10
21. "Trzy gwiazdy. Tom III" Judith Gould (264 stronny) 5/10
22. "Marzenie Łucji" Dorota Gąsiorowska; seria "Łucja" #2 (496 stron) 7/10
23. "Wybór" Nicholas Sparks (336 stron) 4/10
24. "Wielbiciel" Charlotte Link (424 strony)  9/10
25. "Tajemnica Filomeny" Martin Sixsmith (504 strony) 7/10
26. "Upadłe damy II Rzeczpospolitej" Kamil Janicki (394 strony)  5/10
27. "Ghostwriter" Robert Harris (400 stron) 6/10
28. "Zatoka o północy" Diane Chamberlain (520 stron) 6/10
29. "W świecie wiatru i wierzb. Wyznania chińskiej kurtyzany" Miao Sing  (288 stron) 5/10
30. "Jeszcze raz, Nataszo" Karolina Wilczyńka; seria: "Jeszcze raz, Nataszo" #1 (306 stron) 6/10
31. "Wiśniowy sad" Antoni Czechow (172 strony) 6/10
32. "Sekretne życie Józefiny" Carolly Erickson (416 stron) 5/10
33. "Szukając Noel" Richard Paul Evans (296 stron) 10/10
34. "Zostań, jeśli kochasz" Gayle Forman; seria "Jeśli zostanę" #1 (248 stron) 8/10
35. "Wróć, jeśli pamiętasz" Gayle Forman; seria "Jeśli zostanę" #2 (288 stron) 8/10
36. "Paryż" Edward Rutherfurd (946 stron) 7/10

ŚREDNIA OCENA STOSU #2: 6,11 - ten stos jest troszkę lepszy od pierwszego. Dla przypomnienia: poprzedni miał średnią 6,03

ILOŚĆ STRON STOSU #2: 13974 - mniej niż w poprzednim, ale w sumie jestem zadowolona z ilości.

NAJGROSZE KSIĄŻKI STOSU #2:
1. "Spojrzenie elfa" - Katrin Lankers - Widząc okładkę byłam pewna, że dostanę coś mega, coś co wbije mnie w fotel. A dostałam nic... Ta książka to ogromna nuda! Nie wiem kto dopuścił to do druku i myślał, że to będzie wielki hit. W tej pozycji nie dzieje się nic, a główna bohaterka jest tylko o jeden procent mnie irytująca do Belli Swan!
2. "Dziecioodporna" - Emily Giffin - Pomijam kwestię czy ktoś chce mieć dzieci czy też nie chce. Ta powieść trafiła do tego zestawiania nie z tego powodu, ale dlatego, że główna bohaterka, której imienia już nawet nie pamiętam była denerwująca! Nie widziała własnej winy w sobie, że nie umiała iść na kompromis. Tylko skoro na początku znajomości z mężem coś postanowili to powinno trwać wiecznie! I koniec! Kropka! Nie ma tematu! Unikajcie jej, to jest moja dobra rada.
3. "Książe złodziei" - Deborah Simmons - Przemilczę to. Ja po prostu to przemilczę, dobra?
4. "U kresu dnia" - Eve Bonham - Nie wiem po co została napisana. Ja nie wyczułam w niej głębi, ani uczuć, ani czegokolwiek.

NAJWIĘKSZE ROZCZARWANIA STOSU #2:
1. "Wybór" - Nicholas Sparks - Bo ja i Sparks mamy ze sobą pewien problem, o którym z pewnością wiecie. Po prostu po jednej dobrej książce tego autora wiem, że kolejna będzie słaba. I "Po ostatniej piosence" sięgnęłam po "Wybór" i klops! A już miałam nadzieję, że wpadka w pierwszym spotkaniu "Jesiennej miłości" to wypadek przy pracy.
2. "Sekretne życie Józefiny" - Carolly Erickson - Autorka za mocno poszalała. Jak dla mnie ta książka zrobiła z Józefiny zbyt rozwiązłą postać, dla której liczyły się tylko uciechy cielesne.
3. "Upadłe damy II Rzeczpospolitej" - Kamil Janicki - Oprócz historii dzieciobójstwa i dwóch morderstw to w tej książce nie ma upadłych dam, a na dodatek dama to dla mnie kobieta pochodząca z arystokracji, a tu mamy doczyniania również z kobietami z niższych sfer, więc tytuł również jest źle dobrany, a miałam ogromne nadzieje wobec tej książki.
4. "W świecie wiatru i wierzb. Wyznania chińskiej kurtyzany" Miao Sing - Po prostu źle to wszystko było dobrane, źle opisane, złe wszystko. Chociaż to był materiał na dobrą książkę. Nawet na światowy hit.
5. "Dziewczyna z pociągu" - Paula Hawkins - I o to przykład jak łatwo przereklamować książkę. Jak myślę sobie, że powstaje właśnie na jej podstawie film to bardzo się go boję i z pewnością nie wydam pieniążków na bilet do kina. "Dziewczyna z pociągu", gdyby nie rekomendacja Kinga na okładce nie odniosłaby takiego sukcesu. Za szybko odkryłam, kto zabił...

NAJLEPSZE KSIĄŻKI STOSU #2:
1. "Niezwykłe kobiety Romanowów. Od świetności do rewolucji" - Julia P. Gelardi - Gdy ktoś mi mówi: "Podaj mi przykład dobrej biografii" bez zastanowienia rzucam tym tytułem. To jest wręcz genialna ksiązka. Jedna z najlepszych w tym roku. Jak będę robić remont to ją odnajdę i pożyczę babci, bo ją również ciekawi ten okres w historii.
2. "Wielbiciel" - Charlotte Link - Po średnim pierwszym spotkaniu drugie okazało się fenomenalne. Autorka dała mi to czego oczekiwałam. Strach, ciągłe myślenie. Wiecie, że bałam się wstać i pójść w środku nocy do toalety?
3. "Tajemnicza historia w Styles" - Agatha Christie; seria "Herkules Poirot" - Pierwsze spotkanie z Królową Kryminału i od razu sukces. Bałam się, że styl Christie będzie dla mnie zbyt górnolotny i nie zrozumiem go, a tu czytam i myślę: "To całkiem przyjemny kawałek książki" i tak przepadłam. I nie żałuję, że od ponad roku kolekcjonuję jej powieści, które wychodzą. Chociaż ładna biblioteczka będzie.

4. "Telefon od anioła" - Guillaume Musso - "Tylko nie okaż się drugim Sparksem. Tylko mnie nie rozczaruj" - to była moja modlitwa, gdy otwierałam tę książkę. Została ona wysłuchana. Uwierzcie mi, że autor ma ogromne szanse trafić do moich ulubieńców.
5. "Szukając Noel" - Richard Paul Evans - Tu z kolei błagałam, żeby to nie był drugi Paulo Coelho. Nie pytajcie mnie skąd miałam te dziwne skojarzenia. Po prostu jakoś tak. A to jest genialna powieść. Tylko mała rada: czytajcie zimą.

NAJWIĘKSZE ZASKOCZENIA STOSU #2:
1. "Marzenie Łucji" - Dorota Gąsiorowska; seria "Łucja" #2 - Dlaczego zaskoczenie? Bo po pierwszym tomie obawiałam się, że ten będzie jeszcze gorszy, a ja dostałam coś lepszego. Zdecydowanie bardziej podobały mi się te przygody Łucji niż nasze pierwsze spotkanie.
2. "Wielbiciel" Charlotte Link - No, cóż po "Grzechach aniołów" bałam się byłam sceptycznie nastawiona do tej pozycji. Jednak okazała się bardzo dobra.
3. "Zostań, jeśli kochasz" - Gayle Forman; seria "Jeśli zostanę" #1 - Myślałam, że jest mocno przereklamowana, że po prostu nadmuchany balonik i tyle, ale to naprawdę mądra pozycja. Tak samo i drugi tom.
Cały cykl to piękny obraz tego, że miłość ma różne oblicza.

4. "Cząstka ciebie" Ella Harper - W zaskoczeniach, bo nie zmieściła się w najlepszych książkach, więc gdzieś umieścić musiałam, żebyście o niej dalej pamiętali.

Drugi stos podsumowany. Trzeci się czyta. Idzie mi to wolno, bo moje życie to nie tylko czytanie, ale też praca, rodzina i przyjaciele. Czytaliście coś z tego stosu? Dajcie znać, jeśli tak lub co znalazło się na Waszej liście czytelniczej. 
Całusy, Lady Spark 

czwartek, 14 lipca 2016

278. Silne kobiety Rosji, czyli "Niezwykłe kobiety Romanowów. Od świetności do rewolucji"


AUTOR: Julia P. Gelardi
TYTUŁ ORYGINALNY: From Splendor to Revolution. The Romanow Women, 1847-1928     
TŁUMACZ: Jerzy Wołk - Łaniewski
ROK WYDANIA: 2012
WYDAWNICTWO:  MUZA SA

OPIS
Między początkiem lat 50. XIX wieku a końcem lat 20, XX wieku Rosja przeszła potężną transformacje, a świetność imperium carów ustąpiła miejsca chaosowi rewolucji, z której wyłoniła się Związek Radziecki.
W oku cyklony znalazły się cztery kobiety z carskiej dynastii: Maria Aleksandrowna i Olga Konstantynowna, od urodzenia należały do rodu Romanowów, cechowały je siła charakteru i altruistyczne usposobienie. Maria Fiodorowna, matka nieszczęsnego cara Mikołaja II, choć doskonale spełniała obowiązki wielkiej cesarzowej, w głębi duszy zawsze drżała o własne dzieci. Maria Pawłowna zaś, ambitna i uparta była wieloletnią rywalką carycy Aleksandry, zabitej przez bolszewików.
Kobiety te, słynące ze swej urody i elegancji, bogactwa i potęgi, rozkoszowały się przywilejami i widły życie w luksusie niemającym sobie równych. Wszystko zmieniła rewolucja. Pamiętniki i listy ludzi z tamtych czasów oraz samych bohaterek stanowią niezwykłe świadectwo dramatów politycznych i osobistych, które stały się udziałem niezwykłych kobiet Romanowów. [1]

RECENZJA
Na lekcjach historii głównie ciekawiły mnie tematy zaborów, I i II wojny światowej, pozostałe mniej mnie interesowały. Jednak pośród tych mniej pasjonujących dzieje rodu Romanowów wybijały się i gdzieś chłonęłam wszystkie informacje, jakie wpadały  mi w ucho. Nic więc  dziwnego, że gdy spacerowałam z mamą po Empiku i w moje oczy wpadł tytuł „Niezwykłe kobiety Romanowów. Od świetności do rewolucji” musiałam ją kupić.

Książka opowiada o czerech kobietach z carskiej dynastii. Dwie z nich, czyli Maria Aleksandrowna i Olga Konstantynowna należały od urodzenia do rodu Romanowów. Za to Maria Fiodorowna i Maria Pawłowna weszły do carskiej familii przez ślub. Z nich czterech największa sławę zyskała Maria Fiodorowna, która była żoną cara Aleksandra III oraz matką nieszczęsnego cara Mikołaja II, który został rozstrzelany przez bolszewików. To jej poświęcona jest największa uwaga w całej książce.

Krótko Wam opiszę każdą z tych postaci, więc zaczniemy od Marii Fiodorownej, która do czasu wejścia w rodzinę Romanow była znana, jako księżniczka Dagmar Duńska. Pierwotnie miała zostać żoną Mikołaja Aleksandrowicza, który był najstarszym synem Aleksandra II i Marii Heskiej. Mikołaj zmarł na gruźlicę, a przed śmiercią poprosił swojego brata by ten zaopiekował się jego narzeczoną. Wydawałoby się, że to zaaranżowane małżeństwo wcale nie będzie szczęśliwe, ale tej parze udało się wypracować miłość i szacunek, którymi darzyli się od samego końca ich wspólnego życia. Caryca Maria Fiodorowna bardzo mocno przeżyła śmierć męża i jeszcze mocniej irytował ją fakt, kogo jej syn, a zarazem następny car Rosji wybrał sobie za żonę. W znacznej mierze przyczyniła się ona do niepopularności Aleksandry Fiodorownej. Jej dzieje zaczynają się od momentu, gdy w Rosji panuje era świetności, ale idąc dalej poznajemy kolejne upadki członków rodziny, które prowadzą do rewolucji i obalenia caratu.

Kolejną postacią jest Maria Pawłowna, która została żoną wielkiego księcia Włodzimierza – brata Aleksandra III. Nie bardzo przepadała za swoją carycą Marią Fiodorowną oraz jej synową Aleksandrą. Ona również przyczyniła się do tego by lud nie przepadał zbytnio za żoną Mikołaja II. W jej przypadku jest ważne, że jako pierwsza kobieta wchodząca do rodu Romanowów dostała zgodę na pozostanie przy swojej wierze, czyli luteranizmie. Do tej pory był to krok niespotykany i zmuszano młode damy, które wkraczały do carskiej familii by przechodziły na prawosławie. Wielki książę Włodzimierz oraz jego zacna małżonka Maria byli zdania, że Mikołaj II wcale nie nadaje się na cara Rosji i bardzo chcieli zająć jego miejsce. W sumie odebrałam ją, jako postać bardzo negatywną, ale jednocześnie podobnie jak Maria Fiodorowna oddaną swojej rodzinie. Jej małżeństwo z Włodzimierzem było również bardzo udane.

Teraz dwie ostatnie postaci, które od samego urodzenia należały do rodu Romanowów. Olga Konstantynowna, była córką wielkiego księcia Konstantego, brata Aleksandra II. Bardzo młodo wyszła za mąż, bo w wieku piętnastu lat. Jej mężem był brat Marii Fiodorownej – król Grecji Jerzy I. Mimo przeprowadzki do Grecji to nigdy nie wyzbyła się swojej miłości do Rosji. Odnosi się wrażenie, że uwielbienie do kraju miała już we krwi od samego momentu poczęcia. Miała również to szczęście, że kochała swojego męża Jerzego i była z nim szczęśliwa. Potrafiła wybaczyć mu nawet nieliczne skoki w bok. Mocno przeżyła jego śmierć. Była naznaczona troskami jak każdy zwykły śmiertelnik. Straciła swoją córkę Aleksandrę. Rewolucja, która zaczęła targać Rosją bardzo mocno napiętnowała ją i jej bliskich. Podobnie jak wszystkie z kobiet, o których mowa zmarła na obczyźnie, nigdy nie widząc już swojej ukochanej Rosji.
Ostatnią postacią, którą autorka wzięła pod lupę jest Maria Aleksandrowna - jedyna córka Aleksandra II i jego żony Marii Heskiej. Była uwielbiana w rodzinie i łączyły ją bardzo bliskie relacje zarówno z matką jak i z ojcem. Jej mężem został syn królowej Wiktorii, książę Edynburga – Alfred. Początkowo nie chciała wyjeżdżać z ukochanej Rosji, ale gdy na jaw wyszedł romans jej ojca Aleksandra II, czym prędzej opuściła ojczyznę i została żoną. Nie była szczęśliwa w małżeństwie, jej mąż nie odczuwał potrzeby ustatkowania się i doceniania tego, co daje rodzina. Również jej dzieci nie należały do tych najgrzeczniejszych. Romanse, skandale i rozwody  - z tym musiała się zmierzyć. Jako jedyna podczas Wielkiej Wojny stanęła po stronie Państw centralnych, czyli Cesarstwa Niemieckiego, Austro – Węgier, Bułgarii i Imperium Osmańskiego.

Musze przyznać, że jak na biografię książkę bardzo dobrze się czyta. Moja podstawowa wiedza z zakresu historii wystarczyła aby rozumieć kolejne ważne wydarzenlia nie tylko w Rosji, ale również na świecie. Dobrze została oddana cała historia i atmosfera świetności. Romanowowie, nawet w momentach, kiedy widać było niezadowolenie społeczeństwa nic sobie z tego nie robili. Żyli w ogromnym przepychu. Uważali, że to lud jest dla nich, a nie oni dla ludu. I to właśnie był powód podejmowania złych decyzji. Pławili się w bogactwie, podczas, gdy ich poddani cierpieli biedę.

Minusem książki na samym początku był dla mnie brak podziałów na części przypisane konkretnym księżniczkom, co powodowało leki chaos. Człowiek wczytywał się w dzieje, np. Marii Fiodorownej, by w następnych akapicie czy też za dwa czytać już o Oldze Konstantynownej. Chodzi mi po prostu o to, że skupiałam się na jednej rodzinie, bo ich koligacje oraz to kto kim dla kogo jest są mocno skomplikowane. Potem już mi to tak nie przeszkadzało, bo wsiąknęłam w pozycję i bardziej się w tym orientowałam.

Na dodatek nie podobało mi się robienie z żony cara Mikołaja II postaci kompletnie negatywnej. Owszem zapatrzenie carycy Aleksandry w Rasputina doprowadziło do zguby jej rodzinę, ale jako matka kierowała się dobrem dziecka. Jej syn Aleksy chorował na hemofilię, a tylko ten tajemniczy znachor umiał opanować jego ataki krwotoku. To nie jej zachowanie doprowadzało do kompletnego końca rodu Romanowów, ale również wcześniejsze zachowanie poprzednich carów i ich małżonek.

Ogólnie uważam to za bardzo dobrą pozycję. Obawiałam się jej, ale jednak pozytywnie mnie zaskoczyła. Zdecydowanie polecam, jeśli ktoś chce lepiej poznać Rosję w czasach świetności i to jak powoli wpadała w szpony bolszewickiej rewolucji. Może gdybym odczuwała ciągłą chęć czytania tej książki, a nigdy tylko brałam ją do ręki moja ocena byłaby wyższa, ale tak pozostaje tylko 8, ale za to bardzo mocne 8.

 „Władzy absolutnej daleko do bycia nieograniczonym przywilejem, stanowi ona raczej gigantyczną odpowiedzialność." ~ Julia P. Gelardi, Niezwykłe kobiety Romanowów. Od świetności do rewolucji, Warszawa 2012, s. 38.
OCENA: 8/10

Dziś ważny dzień dla Tea, bo obrona swojej pracy magisterskiej, więc ja przybyłam w małe zastępstwo. Trzymajmy mocno za nią kciuki ;)

[1] Opis pochodzi z okładki książki