Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cykl "Cztery żywioły Saszy Załuskiej". Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cykl "Cztery żywioły Saszy Załuskiej". Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 9 listopada 2015

179. A kiedy po ciebie przyjedzie "Okularnik"?




AUTOR: Katarzyna Bonda
SERIA: Cztery żywioły Saszy Załuskiej
TOM: Drugi (Ziemia)
ROK WYDANIA: 2015
WYDAWNICTWO: Muza SA

OPIS

Sasza Załuska postanawia wrócić do policji. Najpierw jednak wyjeżdża na Podlasie do Hajnówki, by raz na zawsze uporządkować swoje życie osobiste. Profilerka uczestniczy w tradycyjnym białoruskim weselu i staje się świadkiem dramatycznych wydarzeń. Uprowadzona panna młoda to kolejna kobieta, związana z lokalnym przedsiębiorcą, która zaginęła bez śladu. Tymczasem w okolicznych lasach wciąż znajdowane są ludzkie szczątki. W każdej z tych niewyjaśnionych spraw przewija się auto – mercedes okularnik. Na jaw wychodzą także mroczne sekrety mieszkańców miasta silnie związane z przeszłością. W 1946 roku na terenach Podlasia oddział jednego z „żołnierzy wyklętych” – Romualda Rajsa „Burego” – dokonał pogromu wsi prawosławnych. Na oczach Saszy sielskie miasteczko zmienia się w arenę krwawych porachunków, podczas których z pełną siłą odżywają polsko-białoruskie antagonizmy. [1]


RECENZJA

Powinnam z miejsca zaznaczyć, że ciężko mi napisać recenzję, która nie zdradzałaby nic z poprzedniego tomu, więc proszę się nie gniewać, jeśli ktoś dowie się zbyt wiele. Po pierwszej części z wielką przyjemnością zasiadłam do tomu drugiego i cóż, teraz ubolewam nad tym, że na kolejne muszę czekać. Naprawdę, skończył się w taki sposób, że…

Poza rozmową z byłym szefem zaczyna się dość spokojnie. Załuska i Duchnowski ćwiczą na strzelnicy w związku z egzaminem kobiety o przyjęcie do komendy, oczywiście do zespołu kolegi. Możecie być zaskoczeni, ale dopiero tu ujawnia się między nimi coś więcej niż stosunki służbowe. Jak na moje oko, to wątek tej pary autorka prowadzi ze sporą wstrzemięźliwością, ale za to ją polubiłam. Bez rzucania się na szyję po udanej akcji, dużo niedomówień, rozmijania się i oczywiście skrywania wszystkiego w sobie. Najciekawiej robi się podczas podarowania Saszy broni.

Właściwa akcja zaczyna się chyba już w momencie odwiedzin u groźnej polskiej przestępczyni o pseudonimie “Osa”. Kiedy główna bohaterka dostaje do ręki zdjęcie sprzed lat z trójką osób na tle mercedesa okularnika i polecenie odszukania widniejącego na nim mężczyzny. Oczywiście do życia Załuskiej znowu wdzierają się jej dawni pracodawcy, jednak teraz kompletnie burzą jej spokój. Dla mnie przeszłość dalej depcze jej po piętach i mam cały czas wrażenie, że ona jest marionetką w czyichś rękach. Konieczna okazuje się wycieczka na wschód kraju. Wkraczamy w polsko-białoruskie miasteczko, Hajnówkę. Początkowo kobieta przybywa tu tylko z powodów osobistych, jednak co to byłaby za książka, gdyby bohaterka nie wplątała się w niezłe bagno. Ot, cała Sasza Załuska.

Łakoma wszelkich faktów o ojcu swojej córki i byłym partnerze, jest gotowa zostać w miejscowości dłużej niż powinna. Zagrożony wydaje się termin egzaminu do policji. Jednak ciekawość jest silniejsza, a zwłaszcza chęć wyjaśnienia wszystkiego u źródła. Jak dla mnie, to nie przez przypadek Łukasza Polaka umieszczono w tym konkretnym ośrodku, a ta intryga sięga znacznie głębiej.

Powierzchowna też nie jest sprawa związana z Hajnówką i miejscowym bogaczem, Bondarukiem. Ktoś podrzuca na komisariat czaszki przy okazji ostatnich ślubów tego mężczyzny. Tak, ostatnich, bo jakimś dziwnym trafem Piotrowi giną kobiety, a jego nikt nie chce albo każdy boi się oskarżyć. Na oczach Saszy porwana zostaje panna młoda tuż po ślubie, Iwona Bejnar.

Nie będę się rozpisywała o sprawie, bo to musicie powoli odkrywać sami. Nie będę okłamywać, jest skomplikowana i mnóstwo w niej bohaterów. Co jakiś czas powracamy do przeszłości, a najstarszym fragmentem i poniekąd wyjściowym jest opis wydarzeń z roku 1946. Wtedy to oddziała Romualda “Burego” Rajsa dokonał pogromu prawosławnych. Bardzo wciągnął mnie ten fragment, mocno podszyty wydarzeniami historycznymi i uznaję go za zdecydowanie najciekawszy. Oczywiście wiąże się z tym zabawa odkrywania potomków konkretnych postaci w teraźniejszej akcji. Do minionych lat autorka wraca jeszcze kilka razy i co chwilę rzuca to na sprawę nowe światło. Czytelnik sam musi wyrobić sobie opinię o bohaterach, bo nikt nie jest jednoznacznie zły albo dobry.

Zatem mamy wątek narodowościowy, który wcale nie jest wymarłym tematem wśród obecnych mieszkańców Hajnówki. Do tego dochodzi sprawa dawnych komunistycznych władz, werbowania informatorów, mały kościelny skandal, tajne zabiegi medyczne, stare biznesy z prostytucją i oczywiście trochę miłości w różnych pokoleniach, a czy kogoś zdziwi, jeśli powiem, że prawie każdy mieszkaniec jest w coś wmieszany? Łącznie z policją. Z tym wszystkim musi sobie poradzić nasza bohaterka, a na dodatek z nowym dziełem w stylu Czerwonego Pająka. Ja się wielokrotnie pomyliłam, komu można ufać.

Książka jest gruba, bo ma ponad osiemset stron i bardzo dużo się w niej dzieje. Przyznaję, czytałam ją dość długo, przez co akcja jeszcze bardziej rozciągnęła mi się w czasie. Odniosłam wrażenie, że pierwsza część była lepsza i bardziej spójna, ale chyba powinnam się wypowiadać po przeczytaniu całego cyklu. Pozostało mi czekać tylko na kolejne książki.

"Szczęście musi mieć miejsce, by rozgościć się w naszym życiu. Trzeba zapewnić mu przestrzeń. Jak rozpieszczonemu kotu, który słyszy wołanie, rozumie je, ale by podejść bliżej, musi sam chcieć." ~ Katarzyna Bonda, Okularnik, Warszawa 2015, str. 329.

OCENA: 7/10

[1] Opis pochodzi z okładki książki

poniedziałek, 26 października 2015

176. "Pochłaniacz" nie zapomina. Trójmiejska mafia po latach.


AUTOR: Katarzyna Bonda
SERIA: Cztery żywioły Saszy Załuskiej
TOM: Pierwszy (Powietrze)
ROK WYDANIA: 2015
WYDAWNICTWO: Muza SA

OPIS

Profilerka Sasza Załuska po siedmiu latach pracy w Instytucie Psychologii Śledczej w Huddersfield postanawia wrócić do Polski. Wkrótce otrzymuje zlecenie od dawnych mocodawców z polskiej policji. Trop w sprawie prowadzi do początku lat dziewięćdziesiątych, a zagadka wydaje się związana z mafią, która w tamtych czasach trzęsła Trójmiastem. Kim teraz są mafioso i jego ludzie? Czy morderstwo dokonane przed laty będzie kluczem do wyjaśnienia współczesnej zbrodni? Skorumpowani policjanci, młodzieńcze błędy, dramatyczne decyzje, które mają wpływ na całe dalsze życie. Czy naprawdę można odnaleźć zabójcę, gdy zapach jest jedynym dowodem? [1]

RECENZJA

Od razu mogę przyznać, to moja pierwsza wyczekana książka, a konkretniej seria. Przeważnie idę na żywioł. Nie planuję konkretnych zakupów, po prostu wchodzę do księgarni i szukam czegoś dla siebie. Tutaj zaczęłam od wywiadu z panią Katarzyną w RMF Classic. Poczułam się niezwykle zaintrygowana. „Pochłaniacz” i „Okularnik” nie zginęły w odmętach mojej pamięci. Wracały do mnie ciągle, aż w końcu skutecznie dopadły w łódzkim Empiku.

Należałoby zacząć od historii z dawnych lat. Wraz z książką przenosimy się do roku 1993 i poznajemy Gdańsk z tamtejszych lat. Młodzi chłopcy podglądają swoje koleżanki w oknie, wypatrują swoich ulubienic. Marcin i Przemek korzystają z pomocy młodszego Igły, który ewidentnie szuka znajomych, a nawet autorytetu. Pierwszy z nich i jego brat bliźniak Wojciech mają szczęśliwą, bogatą rodzinę. Ich matka, nie wiedzieć czemu, broni im kontaktu z niepełnosprawnym wujkiem. Marcin jednak i tak wsiąka w sprawy wuja i ojca w przydomowym garażu. Zbyt bardzo kusi go obietnica przejażdżki wyścigowym autem. Zabiera na nią Monikę, którą wypatrzył sobie przez łazienkowe okno. Potem już nic nie dzieje się tak, jak powinno.

Oczywiście musimy wrócić do czasów obecnych. Główna bohaterka wróciła do kraju wraz z córką, wprowadziła się właśnie do nowego mieszkania w Gdańsku. Chociaż na uniwersytecie w Huddersfield ciągle pisze doktorat, zdecydowała się na przeprowadzkę. Kiedyś już pracowała w policji, ale teraz zdecydowanie wolała być niezrzeszoną profilerką, działającą na prywatne zlecenia. Załatwiła sobie także rozmowę o pracę w banku. Wyraźnie chciałaby ustabilizować sobie życie, ale niestety dawni pracodawcy jej tego nie ułatwiają. Gdyby wiedziała, że pierwsze zlecenie w kraju wpląta ją od razu w policyjną sprawę, pewnie by odmówiła. W końcu ma z nią niemiłe wspomnienia. W Gdańsku pozornie nie ma śladu po dawnym mafiosie Słoniu, w kraju coraz większą popularność zdobywa ksiądz Marcin Staroń, a ludzie ciągle nucą hit Igły sprzed lat - “Dziewczyna z północy”.

Chyba to pierwsza bohaterka od dawna, która mnie nie zirytowała ani przez moment tej książki i szczerze wzbudziła moją sympatię. Przy okazji prób rozwikłania sprawy morderstwa w klubie, gdzie kluczem jest chyba dopasowanie postaci z przeszłości do tych, którymi stali się teraz, poznajemy także przeszłość Saszy. I tu, jak się można domyślać, nie jest kolorowo. Wyjazd za granicę wcale nie był pogonią za lepszą uczelnią i wykształceniem, ale ucieczką. Wzruszyłam się na tych mniej wesołych fragmentach jej życiorysu, ale także jeszcze bardziej polubiłam. Przemyślenia Załuskiej były dla mnie kopalnią cytatów i za tą postać jestem autorce szczerze wdzięczna.

Z bohaterów można jeszcze wspomnieć córkę głównej bohaterki, Karolinkę. Mała szczerze kocha swoją rodzicielkę i całkiem dobrze odnajduje się w dwóch językach. Czasem wypytuje o ojca, a to Dziecko lepiej radzi sobie z kontaktami z rodziną w Polsce, bo Sasza dalej pozostaje dla niektórych tematem tabu. Jedynie matka i brat jako tako ją wspierają. Z czasem coraz więcej w książce komisarza Roberta Duchnowskiego. To znajomy Załuskiej z dawnych lat w policji i ewidentnie nie pała entuzjazmem na jej widok. Do jej osoby musi go przekonać ich wspólny znajomy. Czy śledztwo może się obejść bez umiejętności Saszy i czy wszyscy dalej będą ją postrzegać przez sprawę z przeszłości?

Zgodnie z tytułem, książka mnie pochłonęła. Akcja toczy się bardzo ciekawie, więc nieźle główkowałam pomiędzy wątkami z przeszłości i teraźniejszości. Dałam się zwieźć tak bardzo, że aż byłam w szoku. Autorka ewidentnie na koniec zostawiła czytelnikom niespodziankę. Właśnie to, że historia nie była przewidywalna, wywarło na mnie tak wielkie wrażenie. Po prostu uwielbiam tą książkę i to pchnęło mnie w ramiona kolejnej części, bo pod koniec “Pochłaniacza” prawy osobiste Załuskiej przybrały niespodziewany obrót. Poznawanie tego wszystkiego pozostawiam wam, z każdą stroną robi się coraz ciekawiej. A, no i oczywiście byłam zauroczona porcją wiedzy z dziedziny kryminalistyki i odrobiny medycyny! Nie taki jednoznaczny ten pochłaniacz, jak go malują.

"Nie ganiaj za ludźmi, nie muszą cię lubić. Ci, którzy pasują do ciebie, znajdą cię i zostaną. A wtedy nie udawaj nikogo i nie dopasowuj się. Staraj się tylko być, aż poczujesz spokój. Słabości są potrzebne, nie musisz się ich wstydzić." ~ Katarzyna Bonda, Pochłaniacz, Warszawa 2015, str. 472.
OCENA: 9/10

Mogę wam jedynie przytoczyć słowa Lady Spark: nie zaczynaj serii, póki nie wydają wszystkich książek. Boli bardzo :(
Poza tym byłam z Lady Spark na 19. Międzynarodowych Targach Książki w Krakowie! Dziękuję bardzo serdecznie za odwiedziny i wspólny czas ;) Zrobiła nam się z tego tradycja, co?

[1] Opis pochodzi z okładki książki