Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Maria Fredro-Boniecka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Maria Fredro-Boniecka. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 12 stycznia 2017

352. …człowiek człowiekowi bestią…


Autor: Maria Fredro-Boniecka
Rok wydania: 2016
Wydawnictwo: W.A.B.

OPIS
Siedmioro świadków, trzech komentatorów, dziesiątki spisanych relacji. Ponad siedemdziesiąt lat po rzezi wołyńskiej (1943-1944) wracają oni do tamtych wydarzeń, jako ciągle żywej traumy na poziomie jednostkowym i zbiorowym, lokalnymi narodowym. Opowiadają o osobistych doświadczeniach, ukazując niewyobrażalne okrucieństwo wydarzeń oraz ich tło historyczne i społeczne. [1]

RECENZJA
W minionym roku na rynku wydawniczym pojawiło się bardzo dużo książek odnośnie Wołynia. Ponieważ do tej pory bazowałam jedynie na obejrzanych dokumentach/filmach postanowiłam poszukać również jakieś adekwatnej lektury. Mój wybór padł, na bardzo promowaną, pozycję autorstwa Marii Fredro-Bonieckiej Wołyń. Siła traumy.

Odnoszę wrażenie, że nic tak nie porusza czytelnika jak świadectwa. Poznając historię danych bohaterów, człowiek uświadamia sobie, jakim jest szczęściarzem – że czuje się bezpieczny, nie musi bać się terroru, jest blisko rodziny i ma własny dom. Wołyń. Siła traumy to relacje siedmiu osób, które przeżyły rzeź wołyńską i które musiały żyć w ciągłym strachu o siebie i najbliższych. Ponad to autorka zadbała o komentarz psychologa. 

Książka składa się z naprawdę przerażających i wywołujących zimny dreszcz emocji opisów. Aż strach pomyśleć, że ludzie ludziom zgotowali taki straszliwy los, że sąsiad sąsiada potrafił bez żadnych skrupułów zabić i to jeszcze w tak okrutny i bestialski sposób. Koszmar, jedne wielki koszmar.  

Podczas lektury trudno nie oddać się chwili refleksji. To co miało miejsce na Wołyniu, to było ludobójstwo, bo jak inaczej można nazwać bezduszne wymordowanie blisko 60 tysięcy osób, starców, kobiety, dzieci… Dlatego też bardzo nie podobało mi się, że w książce autorka na siłę starała się usprawiedliwić działanie Ukraińców. Miejscami jej komentarze zakrajały o jakieś chore żarty. Ja doskonale rozumiem, że człowiek przyparty do mury jest w stanie zrobić naprawdę różne rzeczy; rozumiem, że to było tyle lat temu, że mentalność i same okoliczności były różne… ale nie potrafię znaleźć wytłumaczenia na takie okrucieństwo. I żeby nie było niejasności, dotyczy to wszystkich bez wyjątku - Ukraińców, Polaków, Niemcy itd.  

Plusem z kolei jest na pewno wprowadzenie komentarza psychologa, który w bardzo przystępny sposób próbuje wyjaśnić różne mechanizmy, które kierowały wówczas jednym i drugim narodem.

Sam język, mimo że książka porusza naprawdę trudny i ciężki temat, można śmiało uznać za przystępny i pomagający w zapoznawaniu się z lekturą.

Jestem w kropce. Zdaję sobie sprawę z tego, że książka nie jest stricte historyczna. To przede wszystkim próba wyjaśnienia, z psychologicznego punktu widzenia, dlaczego do takiego brutalnego zdarzenia w ogóle doszło. Nie zabraknie tutaj emocji, zarówno samej autorki jaki i przede wszystkim świadków oraz osób zaproszonych do dyskusji na ten temat. Tylko, mówiąc szczerze nie do końca tego oczekiwałam po tej lekturze. Oczywiście wstrząsnęła mną, zmusiła do refleksji... ale to nie to. Uważam, że jak najbardziej takie pozycje zasługują na poświęcony czas i uwagę, niemniej sama będę dalej szukała książek o tej tematyce.


OCENA: 6/10

Witam. Dopadło mnie podłe choróbsko, a tu taki ciężki tydzień w trakcie. Może już być następny weekend? Pozdrawiam i ściskam ciepło,
Tea

[1] Opis pochodzi ze strony wydawnictwa