AUTOR: Agata Christie
TYTUŁ ORYGINALNY: Murder o the Orient Express
TŁUMACZ: Anna
Wiśniewska-Walczyk
ROK WYDANIA: 2012
WYDAWNICTWO: Dolnośląskie
OPIS
Herkules Poirot po rozwiązaniu sprawy kryminalnej w Azji
wraca do Europy. Pociąg Orient Express, którym podróżuje, grzęźnie w zaspie
śnieżnej. W nocy w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jeden z pasażerów.
Detektyw Poirot rozpoczyna dochodzenie, a jego podróż zamienia się w śledztwo.
Fakty wskazują, że zabójca zajmuje przedział w tym samym wagonie… Czy Poirot
zdoła rozwiązać zagadkę tajemniczego morderstwa? Sprawa nie należy do łatwych –
każdy pasażer jest podejrzany… [1]
RECENZJA
Moje pierwsze spotkanie z Christie i Poirotem zainicjowane
przez nieocenioną Lady Spark. W końcu nadszedł ten dzień, gdy zasiadłam do
klasyki kryminału. W Poirocie nie zakochałam się od pierwszego wejrzenia, ale
zdecydowanie zafascynował mnie jego intelekt.
Bardzo lubię klimaty wczesnego XX wieku, więc szybko wczułam
się w akcję. Wszystko zaczyna się jeszcze w innym pociągu, Taurus Expresie.
Herkules rozpoczyna podróż z Syrii do Stambułu, gdzie ma przesiadkę na tytułowy
transport. Oczywiście każda okazja do obserwacji jest dobra.
Nie będę się rozpisywać w szczegółach o fabule, żeby nie
zdradzić wam połowy książki. Detektyw nawet w pozornej przerwie od pracy, nie
traci czujności. Dama z Bagdadu nadmiernie panikuje na opóźnienie transportu,
schadzka za lokomotywą dwójki bohaterów, podejrzani mężczyźni w hotelowej
restauracji. To tylko początek historii.
Zasadnicza część toczy się już w Orient Expressie. Nasz
główny bohater miał odpocząć po wykonanej pracy, jednak nawet w podróży do domu
nie zaznaje spokoju. Najpierw jeden ze spotkanych już mężczyzn prosi go o
ochronę, na co Poirot odmawia. Potem ze
snu budzi go krzyk z sąsiedniego przedziału. Za to rankiem pociąg stoi
nieruchomo przez śnieżne zaspy, starsza pani panikuje o mężczyźnie w jej
przedziale, a Ratchett, który szukał pomocy poprzedniego dnia u Herkulesa,
został znaleziony zakłuty na śmierć.
Chcąc, nie chcąc, detektyw Poirot wkracza do akcji. Nie
ukrywa przed sobą, iż sprawa go zaintrygowała i jednocześnie stanowi najlepszą
rozrywkę w stojącym pojeździe. Czy naprawdę morderca mógł pochodzić z zewnątrz?
Wiele wskazuje na poszukiwania sprawcy pośród pasażerów. Każdy zostaje
przesłuchany, a główny bohater musi jakoś poskładać to wszystko w całość.
Problem w tym, iż nie wszystko do siebie pasuje.
To nie historia w czasach współczesnych z elektroniką w tle.
Spory kawał czasu zajmie przywrócenie pociągu do ruchu. Pasażerowie są zdani
tylko na własne towarzystwo. Głównym narzędziem do rozwiązania tajemnicy
śmierci Ratchetta jest umysł detektywa, siłą – jego dedukcja.
„Mój przyjacielu, jeśli chcesz złapać królika, wrzucasz mu do nory łasicę. I jeśli królik tam jest, ucieka. To właśnie uczyniłem.” ~ Agata Christie, Morderstwo w Orient Expresie, Wrocław 2012.
OCENA: 8/10
_ _ _ _ _
Wiosno, przychodź szybciej!
[1] – opis pochodzi z okładki książki
